
ஓடி வந்து என்னில்
பற்றிக் கொண்டது
உன் புன்னகை...
நாளெல்லாம் எனைத்
தொலைத்தும்
வீடும் வந்து
சேர்கிறது...
இப்போது என் தனிமையிலும்
துணையாய் சேர்ந்திருக்கப்
பழகிக் கொண்டது
நீ அனுப்பி வைக்கும்
புன்னகை...!!!










கவிதைச் சுமக்கும் மௌனங்கூட
விடிகின்ற உன் எல்லாப்
இன்று துடிகிற இதயமும் கூட
காற்றின் இடைவெளியை
இனிய பிறந்த தின வாழ்த்துகள்!!!!
(இன்று பிறந்தநாள் கொண்டாடும் அம்மாவுக்கும் இராஜேஸ் அக்காவுக்கும் இந்தப் பதிவு சமர்ப்பணம்)

இத்திரைப்படத்தில் என்னைக் கவர்ந்த ஒரே கதாபாத்திரம் பார்வையற்ற வானொலி அறிவிப்பாளராக வரும் பசுபதியை காதலிக்கும் பெண்ணாக வரும் கஜாலா. ஊனம் என்பது உடலுக்கேத் தவிர உணர்வுக்கு அல்ல என்ற நேர்மறை எண்ணங்களை பசுபதியின் கதாபாத்திரத்தின் வழி புகுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் பார்வையற்றவராக வரும் பசுபதியின் சண்டைக் காட்சிகளை தவிர்த்து இருக்கலாம். 'ராஜபார்வை' கமலை காப்பியடித்ததுப் போல் உள்ள பசுபதியின் நடிப்புக் கவரவில்லை.
பொதுவாகவே எனக்கு இந்த வானொலி அறிவிப்பாளர்கள் மீது ஓர் ஈர்ப்பு உண்டு. பின்னிரவு நேரங்களில் நமது தனிமையை போக்கும் உற்ற தோழியாய்....தோழனாய் வலம் வரும் இவர்களின் சேவை பாராட்டுதலுக்குரியது. 2002 மலேசிய வானொலியான வானொலி ஆறில் (தற்பொழுது மின்னல்FM) பல புதிய இளம் அறிவிப்பாளர்கள் அறிமுகமான காலக்கட்டம். தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் நான் கல்வியை மேற்கொண்டிருந்தச் சமயத்தில் பின்னிரவில் வெகுநேரம் கண்விழித்துப் படிக்க வேண்டியச் சூழல். அச்சமயத்தில்தான் அறிமுகமானவர் இராஜேஸ்வரி இராஜமாணிக்கம். கலைத்துறை பட்டதாரியான இவருடைய அறிவிப்பில் எப்பொழுதுமே ஓர் உயிர்ப்பு இருந்துக் கொண்டேயிருக்கும். ஆங்கிலம் கலவாத அழகியத் தமிழில் அற்புதமான அறிவிப்பு.... வணக்கம் மலேசியா... இசைத்தோரணம்...இளமையில் இனிமை...இரவின் மடியில் என்று அவருடைய அறிவிப்பில் வெளிவந்த நிகழ்ச்சிகள் பல... ஆரம்பக் காலக்கட்டங்களில் சாதாரணமாய் கேட்டுக் கொண்டிருந்த நான் பின்னாளில் அதீதமாய் ஈர்க்கப்பட்டு வானொலி என் வாழ்வில் ஒன்றென கலந்து விட்டது. எங்கள் இருவருக்கிடையிலும் மெல்லிய நட்புணர்வு மலர்ந்திருந்தாலும் கிட்டதட்ட 1 வருடத்திற்கும் மேலாகப் பார்க்காமலே தொடர்ந்து வந்த நட்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முயற்சியாய் 01.02.2004 முதன் முதலாக கிள்ளானில் சந்தித்துக் கொண்டோம். அந்த முதன் சந்திப்பில் அவர் தந்த இனிப்பும் பூங்கொத்தும் இன்னமும் நினைவில் இனிக்கிறது. 2006 இல் அவர் மின்னலில் இருந்து தமிழ்ச் செய்திப் பிரிவுக்கு செய்தித் தொகுப்பாளாராக சென்றதில் இருந்து வானொலி கேட்பதையும் விட்டு விட்டேன். தற்சமயம் எப்பொழுதாவது மட்டுமே செய்தி வாசிப்பதால் முன்பு போல் அவர் குரல் கேட்பது அரிதாகிவிட்டது. இன்றைக்கு அவர்தான் காலை செய்தித்தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றினார். பள்ளிக்காலங்களில் தமிழின் மீது எனக்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் இருந்ததில்லை... நாவல்கள் படிப்பதோடு சரி... அவருடைய நிகழ்ச்சிகளின் வழி தமிழின் மேல் தனியாத தாகம் ஏற்பட்டுவிட்டது. தகவல் தொழில்நுட்பக் கல்வியை பாதியிலேயே விட்டு விட்டுத் தகவல் ஊடகத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்து தற்சமயம் கல்வியமைச்சில் நான் பணியாற்றிக் கொண்டிருப்பதற்கு அவரும் முக்கிய காரணம் என்பது அவர் இன்று வரையிலும் அறியாத உண்மை.
அடுத்து இந்தத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரம் விமலா ராமன். தனியார் மருத்துவமனையில் பணியாற்றி வரும் இவரைத்தான் முதன் முதலாக சேரன் பெண் பார்க்கச் செல்கிறார். சேரனின் இள வயதில் ஏற்பட்ட சம்பவத்தைக் கேட்டப் பிறகு அவரை வேண்டாமென்று நிராகரித்து விடுகிறார். வேறு ஒரு பெண்ணை மறுபடியும் பெண் பார்க்கச் செல்லும் சேரன் அந்தப் பெண் வேறு ஒருவரை விரும்புவதை தெரிந்துக் கொண்டு விலகிக் கொள்கிறார். அப்பொழுது அதே ஊரில் இதற்கு முன்பு திருமணம் தனக்கு நிச்சயம் செய்து திருமண நாளான்று காதலனோடு ஓடிவிடும் பெண்ணை மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் சேரன் சந்திக்கிறார். கணவன் சிறைக்குச் சென்றுவிட்ட நிலையில் அவள் தனிமையில் போராடுவதைக் கண்டு அவளுக்கு உதவி செய்ய முனைகிறார். தன் மகளின் தவறுக்குப் பிராய்சித்தம் தேட முற்படும் அந்தப் பெண்ணின் தந்தையை மகளோடு இணைக்கும் சேரன் அதே ஊரில் மறுபடியும் விமலா ராமனை சந்திக்கிறார். அவர்களுடைய சந்திப்பு நல்ல நட்பாக மலர்கிறது. முன்பு சேரனை வேண்டாமென்று நிராகரித்தவர் இப்பொழுது அவரை நேசிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார். "இதே இடத்துல வச்சுதான் அவர் முகத்தை பார்த்து பிடிக்கலைன்னு சொன்னேன் இப்போ போய் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றதுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு" என்று அவர் தன் தாயிடம் தவிப்புடன் கூறுவது இரசிக்க வைக்கிறது. அதைவிட நெஞ்சில் காதலை சுமந்துக் கொண்டு சேரனுக்காக வேறொரு பெண்ணைப் பார்க்கச் செல்வது... வேண்டாமென்று நிராகரித்த ஒருவரை மீண்டும் நேசிப்பது சாத்தியமா என்ற கேள்வி இங்கு எழலாம்... நல்ல புரிந்துணர்வு இருந்தால் நிச்சயமாக மறுபடியும் நேசிக்க முடியும். நம்மில் நூறில் ஒருவருக்காவது இந்த அனுபவம் நிச்சயம் இருக்கும். ஆனால் நம்மால் நிராகரிக்கப்பட்டவர் அதை ஏற்றுக் கொள்வாரா என்பது?
வழக்கமான அன்றாட நிகழ்வுகளைப் படம் பிடிக்கும் இத்திரைப்படம் வெற்றிப் பெறுமா என்ற கேள்வியை விடுத்து பார்த்தும் வைக்கலாம். ஒரு சில சினிமாத்தனங்களை இந்தப் படத்தில் தவிர்த்திருக்கலாமோ? சேரனை சுற்றியேச் சுழலும் இக்கதையில் சேரன்தான் நடித்திருக்க வேண்டும் என்றில்லாமல் யார் வேண்டுமானாலும் நடித்திருக்கலாம்...ஆனால் அவர் நடித்திருப்பதால் எதிர்ப்பார்ப்பு அதிகம் கூடியிருப்பது மறுக்க முடியாத உண்மை...


(சில வரிகள் நம்மையறியாமலேயே நம் மனதில் பல மின்னல்களாய் தீண்டிச் செல்வதுண்டு...சில வரிகள் தென்றலாய் தழுவிச் செல்வதும் உண்டு... இன்னும் சில வரிகள் நம் வாழ்வின் பிம்பங்களாய் பிரதிபலிப்பதும் உண்டு... இங்கே இந்த பாடல் மின்னலா? மயிலிறகா? இல்லை தென்றலா? கபிலனின் வரிகளும் கல்யாணியின் குரலும் மனதிற்கு ஒத்தடமாய் அமைவது இப்பாடலின் மிகப் பெரிய சிறப்பு. கல்யாணி இராகத்தில் வயலினும் புல்லாங்குழலும் போட்டி போடுவது இந்த பாடலின் உயிர்ப்பு....)
இந்த மாதம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து எனக்கு வேலையே ஓட மாட்டேங்குது! என்ன காரணம் என்று ஆய்வு செய்து நேரத்தை வீணடிக்காமல்... கொஞ்சமாய் கனவு காண்கிறேன்... பழைய பாடல்களில் குறிப்பாக கண்ணதாசனின் வரிகளில் எப்போதுமே ஒரு லயிப்பு உண்டு என்றாலும் இந்த படம் அதிகம் என்னை கவர்ந்துவிட்டது என்று சொல்லலாம். ம்ம்ம் முக்கியமாக வாணிஸ்ரீக்காகவே இந்தப் படத்தை பல முறை பார்த்திருக்கிறேன். ரொம்பவும் அழகா இருப்பாங்க.. :-) நான் இரசித்த இப்பாடலை.... காதல் வசனத்தோடு கேட்டு மகிழுங்கள் :-)) நான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இந்த ப்ளாக் உலகம்!
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணேமயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன, அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே
கற்பனையில் வரும் கதைகளிலே நான் கேட்டதுண்டு கண்ணா
என் காதலுக்கே வரும் காணிக்கை என்றே, நினைத்ததில்லை கண்ணா
தேர் போலே ஒரு பொன்னூஞ்சல் - அதில் தேவதை போலே நீயாட
பூவாடை வரும் மேனியிலே உன் புன்னகை இதழ்கள் விளையாட
கார்காலம் என விரிந்த கூந்தல் கன்னத்தின் மீதே கோலமிட
கைவளையும் மைவிழியும் கட்டியணைத்துக் கவி பாட
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே
ஆடி வரும் வண்ண நீரோடை உன்னை பாத பூஜை செய்து வர
ஓடி வரும் வண்ண ஓடையிலே உன் உள்ளமும் சேர்ந்து மிதந்து வர
மல்லிகைக் காற்று மெல்லிடை மீது மந்திரம் போட்டு தாலாட்ட
வள்ளி மலைத் தேன் அள்ளி எழுந்த வண்ண இதழ் உன்னை நீராட்ட
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே
அன்னத்தைத் தொட்ட கைகளினால் மது கிண்ணத்தை இனி நான் தொட மாட்டேன்
கன்னத்தில் இருக்கும் கிண்ணத்தை எடுத்து மது அருந்தாமல் விட மாட்டேன்
உன்னையல்லால் ஒரு பெண்ணை இனி நான் உள்ளத்தினாலும் தொடமாட்டேன்
உன் உள்ளமும் இருப்பது என்னிடமே அதை உயிர் போனாலும் தரமாட்டேன்
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன.... அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே
















