Showing posts with label திரைப்பாடல். Show all posts
Showing posts with label திரைப்பாடல். Show all posts
Monday, December 06, 2010
மெதுவா மெதுவா - பிரிவோம் சந்திப்போம்
கடன் தருவதற்கே உனை நான் தொடர்ந்தேன்
முதல் தவணையிலே முழுதாய் இழந்தேன்
நம்மைபோல் வேறு ஒரு நாம் இல்லை இனி...
Friday, November 19, 2010
திருமண பாடல்கள் (150வது சிறப்பு பதிவு)
முன்குறிப்பு :
Right-click on the link and choose "Save Link As" in order to download the song.
16. புக்காம் பொறந்த - நளதமயந்தி
17. இதுதானா இதுதானா மலர் சூடும் - சாமி
18. யாரோ யாரோடி - அலைபாயுதே
21. வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே வெட்கம் - காலமெல்லாம் காதல் வாழ்க
22. சம்சாரம் என்பது வீணை - மயங்குகிறாள் ஒரு மாது
23. நினைச்சப்படி நினைச்சப்படி
27. நூறு வருஷம் - பணக்காரன்
28. கல்யாண மாலை - புதுப்புது அர்த்தங்கள்
29. மனைவி அமைவதெல்லாம் - மன்மத லீலை
30. ஆனந்தம் ஆனந்தம் பாடும் - பூவே உனக்காக
32. மேரேஜ் என்றால் - வசீகரா
36. அதிசய திருமணம் - பார்த்தாலே பரவசம்
37. மாலை சூடும் வேளை
45.பாசமலரே அன்பில் விளைந்த
Saturday, June 06, 2009
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா!
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா! மன்னவா!
இன்னும் ஒரு தேவை சொல்லவா சொல்லவா...
இந்த அழகிய நிமிஷம் இது வளர்ந்திட வேண்டும்
இது முடிகிற நேரம் உயிர் விட வேண்டும்!
உடலும் மனமும் உனையேத் தொடர...
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா! மன்னவா!
காற்றுவெளி மின்மினியாய் கண்கள் வழி நீ வந்தாய்!
நான் எழுதும் மேஜையிலே எரியும் விளக்காய் ஒளிருகிறாய்!
ம்ம்...எனது விரல் நீ பிடித்து உயிரெழுத்தை எழுதுகிறாய்!
துணையெழுத்து நீயாக உறவின் வயதை உயர்த்துகிறாய்!
உன் வெள்ளி மனம் பொன் மஞ்சள் நிறம்
நான் என்னை வரைந்தேன்!
நான் செய்த தவம் நீ தந்த வரம்
நான் உன்னை அடைந்தேன்!
அந்த சங்கீத சந்திப்பில் சந்தோஷ தித்திப்பில்
ஒரு துளி மழையென மடியினில் விழுந்தேன்!
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா! மன்னவா!
தேய்ந்து வரும் வான்மதியாய் நேற்று வரை
வாழ்ந்திருந்தேன் இன்று உந்தன் திருமதியாய்
உனது நினைவில் வளருகிறேன்
பூவில் விழும் பனித்துளியாய்
மனதில் உனை நான் சுமந்தேன்
நீ கொடுத்த கனவுகளை
எனது விழியில் வாங்குகிறேன்
உன் பார்வைகளில் உன் ஸ்பரிசங்களில்
நான் என்னை அறிந்தேன்
உன் பூவிதழில் உன் புன்னைகையில்
நான் இடறி விழுந்தேன்
இங்கு உன் வாசம் என்னோடு
என் வாசம் உன்னோடு தொலைந்திட
சிறகென காற்றினில் மிதந்தேன்
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா! மன்னவா!
இன்னும் ஒரு தேவை சொல்லவா சொல்லவா...
இந்த அழகிய நிமிஷம் இது வளர்ந்திட வேண்டும்
இது முடிகிற நேரம் உயிர் விட வேண்டும்
உடலும் மனமும் உனையேத் தொடர
உன்னைச் சரணடைந்தேன் மன்னவா! மன்னவா!
நீண்ட நாட்களாக போட நினைத்த பதிவு....கொஞ்சம் பழைய ஆனால் இனிமையான பாடல்... ஹரிஷ் ராகவேந்திராவின் குரல் பனிக்கூழில் நனையும் சுகம்..இப்போதைக்கு ஐஸ்கிரிம் சாப்பிட முடியாவிட்டாலும்...காய்ச்சல்தான் இன்னமும் சரியாகலையே :-( பாடலையாவது கேட்டு இரசிக்கிறேன்... :-)
Thursday, May 21, 2009
முதல் முறை உன்னைப் பார்த்த...
முதல் முறை உன்னைப் பார்த்தப் போதே
பல முறை வாழ்ந்த எண்ணம் ஏனோ
உலகத்திலே உன் முகம்தான் பிடிக்கிறதே
கனவினில் உன்னைப் பார்க்கும் போதும்
அருகினில் என்னைக் காண வேண்டும்
உன்னருகே நான் இருந்தால சிலிர்கிறதே
நீ விளையாட்டுப் பிள்ளை – உனக்கு நான்
தலையாட்டும் பொம்மை
எனைத் தாயைப் போலத் தாங்க வேண்டும் மடியினிலே
முதல் முறை உன்னைப் பார்த்தப் போதே
பல முறை வாழ்ந்த எண்ணம் ஏனோ
உலகத்திலே உன் முகம்தான் பிடிக்கிறதே
நீ அருகில் தோன்றும் நேரமே
வானிலையும் மாறிப் போகுதே
நீயும் நினைத்தால்
வானவில் வந்து விடுமே
உன் மனதில் தோன்றும் வார்த்தையே
என் உதடும் கூற வேண்டுமே
உன்னை நினைத்தால்
வாழ்விலே என்றும் சுகமே
உன்னுடன் இருப்பதால் உயிருடன் இருக்கிறேன்
உனக்கென வேண்டுமா உயிரையும் தருகிறேன்
நான் உன் மூச்சில் வாழும்
வரமது எந்நாளும் போதும்
நீ சூடும் பூவும் வாடும் போது வலித்திடுமே
முதல் முறை உன்னைப் பார்த்தப் போதே
பல முறை வாழ்ந்த எண்ணம் ஏனோ
உலகத்திலே உன் முகம்தான் பிடிக்கிறதே
நீ நடந்துப் போகும் வேளையில்
கால் வலிக்கும் என்று கலங்குதே
தோளில் சுமந்தே தாங்குவேன்
உன்னை தினமே
தோளிரண்டில் என்னைத் தூக்கினால்
நாள் கணக்கில் அங்கு தூங்குவேன்
நானும் உனையேத் தாங்குவேன்
நெஞ்சில் நினைத்தே
சூரியன் உதிப்பதே ஒரு முறை காணவே
பூமியில் பிறந்ததே உன்னுடன் வாழவே
அந்த மழை மேகம் யாவும்
இறங்கியே உனைத் தீண்ட ஏங்கும்
இனி கோயில் தேடிப் போக மாட்டேன்
தெய்வமும் நீ!!!
முதல் முறை உன்னைப் பார்த்தப் போதே
பல முறை வாழ்ந்த எண்ணம் ஏனோ
உலகத்திலே உன் முகம்தான் பிடிக்கிறதே
(முதல் முறை கேட்ட விநாடியிலேயே மிகவும் பிடித்துப் போன பாடலிது..இப்போதைக்கு இந்த பாடல் மட்டும்தான் பிடிச்சிருக்கு)
Thursday, October 30, 2008
வால் நட்சத்திரம்
மண்ணில் ஒரு விண்மீன் (Taare Zameen Par) மீண்டும் வால் நட்சத்திரமாய் அவதானித்துள்ளது. டிஸ்லெக்சியா குறைபாடுள்ள குழந்தைகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வற்ற பெற்றோர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் விழிப்புணர்வையேற்படுத்தும் வகையில் இப்படம் இந்தியில் தயாரிக்கப்பட்டு தமிழிலும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. டிஸ்லெக்சியா குறைபாடு கொண்ட குழந்தைகளை ஆசிரியர்கள் மட்டுமே கையாள வேண்டும் என்ற நியதி இங்கு மாறியுள்ளது.
Thursday, September 25, 2008
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா?
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
நீர்த்துளிகள் நிலம் விழுந்தால் பூக்கள் மெல்ல தலையசைக்கும்
என் மனதில் நீ நுழைந்தால் மௌனம் கூட இசையமைக்கும்
பூங்குயில்கள் மறைந்திருந்தால் கூவும் ஓசை மறைவதில்லை
தாமரையாய் நான் இருந்தும் தாகம் இன்னும் அடங்கவில்லை
பாதம் நிறைந்து நடக்கும் இந்த பயணத்தில் ஏன் இந்த நடுக்கம்?
வானம் திறக்கும் வரைக்கும் இந்த வானவில் உன்னுடன் இருக்கும்
மழைத்துளி பனித்துளி கலந்த பின்னே அது மறுபடி இரண்டென பிரிந்திடுமா?
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
கண்ணிமைகள் கைத்தட்டியே உன்னை மெல்ல அழைக்கிறதே
உன் செவியில் விழவில்லையா உள்ளம் கொஞ்சம் வலிக்கிறதே
உன்னொருத்தி நானிருந்தும் உண்மை சொல்ல துணிவு இல்லை
கைகளிலே விரல் இருந்தும் கைகள் கோர்க்க முடிவதில்லை
உன்னை எனக்குப் பிடிக்கும் அதை சொல்வதில்தானே தயக்கம்
நீயே சொல்லும் வரைக்கும் என் காதலும் காத்துக் கிடக்கும்
தினம் தினம் கனவினில் வந்துவிடு நம் திருமண அழைப்பிதழ் தந்துவிடு
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா?
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
நீர்த்துளிகள் நிலம் விழுந்தால் பூக்கள் மெல்ல தலையசைக்கும்
என் மனதில் நீ நுழைந்தால் மௌனம் கூட இசையமைக்கும்
பூங்குயில்கள் மறைந்திருந்தால் கூவும் ஓசை மறைவதில்லை
தாமரையாய் நான் இருந்தும் தாகம் இன்னும் அடங்கவில்லை
பாதம் நிறைந்து நடக்கும் இந்த பயணத்தில் ஏன் இந்த நடுக்கம்?
வானம் திறக்கும் வரைக்கும் இந்த வானவில் உன்னுடன் இருக்கும்
மழைத்துளி பனித்துளி கலந்த பின்னே அது மறுபடி இரண்டென பிரிந்திடுமா?
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
கண்ணிமைகள் கைத்தட்டியே உன்னை மெல்ல அழைக்கிறதே
உன் செவியில் விழவில்லையா உள்ளம் கொஞ்சம் வலிக்கிறதே
உன்னொருத்தி நானிருந்தும் உண்மை சொல்ல துணிவு இல்லை
கைகளிலே விரல் இருந்தும் கைகள் கோர்க்க முடிவதில்லை
உன்னை எனக்குப் பிடிக்கும் அதை சொல்வதில்தானே தயக்கம்
நீயே சொல்லும் வரைக்கும் என் காதலும் காத்துக் கிடக்கும்
தினம் தினம் கனவினில் வந்துவிடு நம் திருமண அழைப்பிதழ் தந்துவிடு
மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா
(சில வரிகள் நம்மையறியாமலேயே நம் மனதில் பல மின்னல்களாய் தீண்டிச் செல்வதுண்டு...சில வரிகள் தென்றலாய் தழுவிச் செல்வதும் உண்டு... இன்னும் சில வரிகள் நம் வாழ்வின் பிம்பங்களாய் பிரதிபலிப்பதும் உண்டு... இங்கே இந்த பாடல் மின்னலா? மயிலிறகா? இல்லை தென்றலா? கபிலனின் வரிகளும் கல்யாணியின் குரலும் மனதிற்கு ஒத்தடமாய் அமைவது இப்பாடலின் மிகப் பெரிய சிறப்பு. கல்யாணி இராகத்தில் வயலினும் புல்லாங்குழலும் போட்டி போடுவது இந்த பாடலின் உயிர்ப்பு....)
Tuesday, September 23, 2008
இது சமாதியல்ல சன்னதி...
இந்த மாதம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து எனக்கு வேலையே ஓட மாட்டேங்குது! என்ன காரணம் என்று ஆய்வு செய்து நேரத்தை வீணடிக்காமல்... கொஞ்சமாய் கனவு காண்கிறேன்... பழைய பாடல்களில் குறிப்பாக கண்ணதாசனின் வரிகளில் எப்போதுமே ஒரு லயிப்பு உண்டு என்றாலும் இந்த படம் அதிகம் என்னை கவர்ந்துவிட்டது என்று சொல்லலாம். ம்ம்ம் முக்கியமாக வாணிஸ்ரீக்காகவே இந்தப் படத்தை பல முறை பார்த்திருக்கிறேன். ரொம்பவும் அழகா இருப்பாங்க.. :-) நான் இரசித்த இப்பாடலை.... காதல் வசனத்தோடு கேட்டு மகிழுங்கள் :-)) நான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இந்த ப்ளாக் உலகம்!
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணேமயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன, அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே
கற்பனையில் வரும் கதைகளிலே நான் கேட்டதுண்டு கண்ணா
என் காதலுக்கே வரும் காணிக்கை என்றே, நினைத்ததில்லை கண்ணா
தேர் போலே ஒரு பொன்னூஞ்சல் - அதில் தேவதை போலே நீயாட
பூவாடை வரும் மேனியிலே உன் புன்னகை இதழ்கள் விளையாட
கார்காலம் என விரிந்த கூந்தல் கன்னத்தின் மீதே கோலமிட
கைவளையும் மைவிழியும் கட்டியணைத்துக் கவி பாட
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே
ஆடி வரும் வண்ண நீரோடை உன்னை பாத பூஜை செய்து வர
ஓடி வரும் வண்ண ஓடையிலே உன் உள்ளமும் சேர்ந்து மிதந்து வர
மல்லிகைக் காற்று மெல்லிடை மீது மந்திரம் போட்டு தாலாட்ட
வள்ளி மலைத் தேன் அள்ளி எழுந்த வண்ண இதழ் உன்னை நீராட்ட
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே
அன்னத்தைத் தொட்ட கைகளினால் மது கிண்ணத்தை இனி நான் தொட மாட்டேன்
கன்னத்தில் இருக்கும் கிண்ணத்தை எடுத்து மது அருந்தாமல் விட மாட்டேன்
உன்னையல்லால் ஒரு பெண்ணை இனி நான் உள்ளத்தினாலும் தொடமாட்டேன்
உன் உள்ளமும் இருப்பது என்னிடமே அதை உயிர் போனாலும் தரமாட்டேன்
மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன.... அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே
Sunday, September 21, 2008
துடிக்கின்ற இதயத்தின் ஓசைகள் நீயே!
இந்த துக்கம் எனக்குப் பிடித்தது
காரணம் இது நீ தந்தது!!!
காதல் .... இந்த மூன்றெழுத்தின் மாயம்தான் என்ன? எந்த மொழியானாலும், இனமானாலும் காதல் என்றும் இனிமைதான், அழகானதுதான். காதல் கவிதை போன்றது. எங்கு எப்படி உருவானது என்று தெரியாமலேயே வெளிப்படும் தன்மை இந்த காதலுக்கு மட்டும்தான் உண்டு என்று சொன்னால் மிகையாகாது. மிகவும் இயல்பாக யாருக்கும் தெரியாமல் மலரும் இந்த காதல் கட்டாயத்தால் மலர்வதில்லை. காதலர்கள் மறைந்தாலும் காதல்கள் மரிப்பதில்லை. நூற்றாண்டுகள் தாண்டி வாழும் இந்த காதல் எல்லோருக்கும் வருவதுண்டு. ஆனால் எப்பொழுது யார் மீது காதல் வரும் என்பது மட்டும் சொல்லிவிட முடியவில்லை.
காதல் இதய சத்திரத்தில்
தங்கும் வழிப்போக்கன்
என்று ஒரு கவிஞர் காதலின் சுயரூபத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார். காதலை அழகின் தாகம் என்று கூறும் கவிஞர்கள்தான் இங்கு அதிகம். அண்மையில் காதலை பற்றிய அழகிய காதல் கவிதையை படிக்க நேர்ந்தது.
"நானோ அவளுக்கு தினந்தோறும் கடிதம் எழுதுகிறேன்" என்று சாதாரணமாகத்தான் கவிஞர் தொடங்குகிறார். அட இதில் அப்படி என்ன அதிசயமிருக்கப் போகிறது என்று முதலில் நினைக்க தோன்றியது. பூமிக்கு வியர்க்கும் போதெல்லாம் காதல் கடிதங்கள்தான் விசிறிகளாகின்றன... பழனிபாரதி சொன்னது நினைவுக்கு வர அக்கவிதையை மேலே வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.
"பேனா இல்லை
காகிதம் இல்லை
மை இல்லை "
இப்படியும் கவிதையெழுத முடியுமா? என்ற ஆராய்ச்சியை என்னுள் ஒளித்துக் கொண்டு மீண்டும் தொடர்ந்தேன்.
"உன் கண்கள் என் கண்கள் இல்லையா?
உன் கண்ணால் கொஞ்சம் தூங்கிக் கொள்கிறேன்."
அட எவ்வளவு அழகாக கவிஞர் கேட்கிறார்.
"கனவுகள் உறங்கும் பூக்கள்" என்று காதலை ஆராதிக்கும் மற்றுமொரு கவிதை
"இரவு அழகானது
நிலவு அழகானது
எல்லாவற்றையும் விட
நீ அழகானவள்
ஆனால் உன்னை விடவும்
அழகானது உன் காதல்"
காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தேவதையாகிறாள் என்பது கவிஞர்களின் வாதம்.
வானத்திலிருந்துதான் தேவதைகள் வருமாமே...
நீ மட்டும் எப்படி
எதிர்வீட்டிலிருந்து வருகிறாய்...
என்று கேட்கும் தபு சங்கர், மேலும்
தேவதைகளுக்கு சிறகுகள்
இருக்கும் என்று எங்கோ படித்திருக்கிறேன்...
பொய் சொல்வோர் நிறைய இருந்திருக்கிறார்கள் போலும்
நீ இங்கே சிறகில்லாமல் இருப்பதை
யாரும் பார்க்கவில்லையோ என்று காதல் ஆய்வில் இறங்கி விட்டார். கவிஞர்கள் காதல், கண்களை உதடுகளாக்கி பேசும் இதயத்தின் மொழி என்று கூறுகின்றனர்.
ஆனால் வேறொரு கவிஞர் காதலை இப்படி வர்ணிக்கிறார்? இல்லை போர் செய்கிறார்.
நான் தான் ஹிரோஷிமா
அவள்தான் நாகாசாகி
முதல் துளி முத்தத்துளி
மறுதுளி இரத்தத்துளியாக
மூன்றாம் உலகப் போரின்
முதல் பலியாவோம்
சங்க இலக்கியத்தில் காதலும் வீரமும் தமிழர்தம் வாழ்வின் இரு கண்கள் எனக் கருதப்பட்டன. திருக்குறளில் ஒரு காட்சி
கண்ணோடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின்
வாய்ச் சொற்கள் என்ன பயனும் இல
கண்களின் வார்த்தைகள் புரியாதோ?
காத்திருப்பேன் என்று தெரியாதோ?
ஒரு நாளில் ஆசை எண்ணமே மாறுமோ
காத்திருப்பு காதல் நியமனங்களின் முதன்மையானது. இதயம் பேச மறுக்கும் தருணங்களில் கண்கள் பேசிவிடுகின்றன. சொல்லித் தெரிவதுதான் காதலா? சொல்லாமலே காதல் சொல்வதுதான் காதலின் உன்னதம். தபு சங்கரும் இதைதான் இப்படி பகர்கின்றார்...
நீ இல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
இதழ் சொல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
காதல் பற்றி பாடுவதில் கவியரசு கண்ணதாசனுக்கு நிகர் அவரேயன்றி வேறொருவரையும் அறிகிலேன் நான். காதலின் எல்லா பரிமாணங்களையும் சொல்லிவிட்டவர் அவர். உலகின் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இந்த நிமிடம் வரை அவருடைய காதல் பாடல்கள் ஒலித்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றது.
ஓராயிரம் பார்வையிலே
உன் பார்வையை நான் அறிவேன்
உன் காலடி ஓசையிலே
உன் காதலை நான் அறிவேன்
காதலைப் பற்றி எழுத தோன்றியதும், அறிவுமதியின் இந்த கவிதை என் நினைவில் வட்டமடித்து சிரிக்கிறது.
உன்னுடன் சேர்ந்து
நடக்க ஆரம்பித்தப் பிறகுதான்
சாலை ஓர மரங்களிலிருந்து
உதிரும் பூக்களின் மௌனத்திலும்
இசை கேட்க ஆரம்பித்தேன் நான்....
காமச் சிறகுகள் முளைத்த காதலை காட்டிலும் இதயகுழி வரைச் சென்று மனுஷ வாசனை பூசி மகிழும் நட்பு மேலானவை என்று அறிவுமதியின் 'நட்புக்காலம்' குட்டு வைத்துச் செல்வதை இந்நேரத்தில் தவிர்க்க இயலவில்லை.
காதல்.... தோல்வி... துயரம்...பிரிவு... துரோகம்...வலி... என்று எத்தனை பரிமாணங்கள் எடுத்தால் என்ன... வாழும் காலமுள்ளவரை இந்த காதலும் வாழும்.!!!
பி.கு: இது ஒரு மீள் பதிவு
காரணம் இது நீ தந்தது!!!
காதல் .... இந்த மூன்றெழுத்தின் மாயம்தான் என்ன? எந்த மொழியானாலும், இனமானாலும் காதல் என்றும் இனிமைதான், அழகானதுதான். காதல் கவிதை போன்றது. எங்கு எப்படி உருவானது என்று தெரியாமலேயே வெளிப்படும் தன்மை இந்த காதலுக்கு மட்டும்தான் உண்டு என்று சொன்னால் மிகையாகாது. மிகவும் இயல்பாக யாருக்கும் தெரியாமல் மலரும் இந்த காதல் கட்டாயத்தால் மலர்வதில்லை. காதலர்கள் மறைந்தாலும் காதல்கள் மரிப்பதில்லை. நூற்றாண்டுகள் தாண்டி வாழும் இந்த காதல் எல்லோருக்கும் வருவதுண்டு. ஆனால் எப்பொழுது யார் மீது காதல் வரும் என்பது மட்டும் சொல்லிவிட முடியவில்லை.
காதல் இதய சத்திரத்தில்
தங்கும் வழிப்போக்கன்
என்று ஒரு கவிஞர் காதலின் சுயரூபத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார். காதலை அழகின் தாகம் என்று கூறும் கவிஞர்கள்தான் இங்கு அதிகம். அண்மையில் காதலை பற்றிய அழகிய காதல் கவிதையை படிக்க நேர்ந்தது.
"நானோ அவளுக்கு தினந்தோறும் கடிதம் எழுதுகிறேன்" என்று சாதாரணமாகத்தான் கவிஞர் தொடங்குகிறார். அட இதில் அப்படி என்ன அதிசயமிருக்கப் போகிறது என்று முதலில் நினைக்க தோன்றியது. பூமிக்கு வியர்க்கும் போதெல்லாம் காதல் கடிதங்கள்தான் விசிறிகளாகின்றன... பழனிபாரதி சொன்னது நினைவுக்கு வர அக்கவிதையை மேலே வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.
"பேனா இல்லை
காகிதம் இல்லை
மை இல்லை "
இப்படியும் கவிதையெழுத முடியுமா? என்ற ஆராய்ச்சியை என்னுள் ஒளித்துக் கொண்டு மீண்டும் தொடர்ந்தேன்.
"உன் கண்கள் என் கண்கள் இல்லையா?
உன் கண்ணால் கொஞ்சம் தூங்கிக் கொள்கிறேன்."
அட எவ்வளவு அழகாக கவிஞர் கேட்கிறார்.
"கனவுகள் உறங்கும் பூக்கள்" என்று காதலை ஆராதிக்கும் மற்றுமொரு கவிதை
"இரவு அழகானது
நிலவு அழகானது
எல்லாவற்றையும் விட
நீ அழகானவள்
ஆனால் உன்னை விடவும்
அழகானது உன் காதல்"
காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தேவதையாகிறாள் என்பது கவிஞர்களின் வாதம்.
வானத்திலிருந்துதான் தேவதைகள் வருமாமே...
நீ மட்டும் எப்படி
எதிர்வீட்டிலிருந்து வருகிறாய்...
என்று கேட்கும் தபு சங்கர், மேலும்
தேவதைகளுக்கு சிறகுகள்
இருக்கும் என்று எங்கோ படித்திருக்கிறேன்...
பொய் சொல்வோர் நிறைய இருந்திருக்கிறார்கள் போலும்
நீ இங்கே சிறகில்லாமல் இருப்பதை
யாரும் பார்க்கவில்லையோ என்று காதல் ஆய்வில் இறங்கி விட்டார். கவிஞர்கள் காதல், கண்களை உதடுகளாக்கி பேசும் இதயத்தின் மொழி என்று கூறுகின்றனர்.
ஆனால் வேறொரு கவிஞர் காதலை இப்படி வர்ணிக்கிறார்? இல்லை போர் செய்கிறார்.
நான் தான் ஹிரோஷிமா
அவள்தான் நாகாசாகி
முதல் துளி முத்தத்துளி
மறுதுளி இரத்தத்துளியாக
மூன்றாம் உலகப் போரின்
முதல் பலியாவோம்
சங்க இலக்கியத்தில் காதலும் வீரமும் தமிழர்தம் வாழ்வின் இரு கண்கள் எனக் கருதப்பட்டன. திருக்குறளில் ஒரு காட்சி
கண்ணோடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின்
வாய்ச் சொற்கள் என்ன பயனும் இல
என்று காதலர்களின் சங்கமத்தை விளக்குவார் வள்ளுவர். கண்கள் சந்தித்து சம்மதம் தெரிவித்து சங்கமமாகிவிட்டப்பின் இனி பேச்சு எதற்கு... கண்களின் வார்த்தைகள் காதல் தேசத்தின் மொழி. கண்கள் தன் இதயத்தின் அந்தரங்கத்தை இரகசியமாய் உணர்த்தக் கூடியது. கண்ணுக்கு மை தீட்டாமல் அமர்ந்திருக்கிறாள் தலைவி, காரணம் கேட்கும் தோழியிடம் மையெழுதும்போது இமைகள் மூடி மைத்தீட்ட வேண்டும், அப்போது அவர் மறைந்து போவாரே... அதை என்னால் தாங்க முடியாது என்று மருகுகிறாள் தலைவி. ஆகவே தலைவனைத் தன் உள்ளத்தில் வைத்து மைத் தீட்டாமல் கண்ணுக்குள்ளேயே போற்றுகிறாள்.
இந்த அழகிய நிகழ்வினை கு.மா பாலசுப்ரமணியம் இப்படி கேட்கிறார்,கண்களின் வார்த்தைகள் புரியாதோ?
காத்திருப்பேன் என்று தெரியாதோ?
ஒரு நாளில் ஆசை எண்ணமே மாறுமோ
காத்திருப்பு காதல் நியமனங்களின் முதன்மையானது. இதயம் பேச மறுக்கும் தருணங்களில் கண்கள் பேசிவிடுகின்றன. சொல்லித் தெரிவதுதான் காதலா? சொல்லாமலே காதல் சொல்வதுதான் காதலின் உன்னதம். தபு சங்கரும் இதைதான் இப்படி பகர்கின்றார்...
நீ இல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
இதழ் சொல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
காதல் பற்றி பாடுவதில் கவியரசு கண்ணதாசனுக்கு நிகர் அவரேயன்றி வேறொருவரையும் அறிகிலேன் நான். காதலின் எல்லா பரிமாணங்களையும் சொல்லிவிட்டவர் அவர். உலகின் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இந்த நிமிடம் வரை அவருடைய காதல் பாடல்கள் ஒலித்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றது.
ஓராயிரம் பார்வையிலே
உன் பார்வையை நான் அறிவேன்
உன் காலடி ஓசையிலே
உன் காதலை நான் அறிவேன்
காதலைப் பற்றி எழுத தோன்றியதும், அறிவுமதியின் இந்த கவிதை என் நினைவில் வட்டமடித்து சிரிக்கிறது.
உன்னுடன் சேர்ந்து
நடக்க ஆரம்பித்தப் பிறகுதான்
சாலை ஓர மரங்களிலிருந்து
உதிரும் பூக்களின் மௌனத்திலும்
இசை கேட்க ஆரம்பித்தேன் நான்....
காமச் சிறகுகள் முளைத்த காதலை காட்டிலும் இதயகுழி வரைச் சென்று மனுஷ வாசனை பூசி மகிழும் நட்பு மேலானவை என்று அறிவுமதியின் 'நட்புக்காலம்' குட்டு வைத்துச் செல்வதை இந்நேரத்தில் தவிர்க்க இயலவில்லை.
காதல்.... தோல்வி... துயரம்...பிரிவு... துரோகம்...வலி... என்று எத்தனை பரிமாணங்கள் எடுத்தால் என்ன... வாழும் காலமுள்ளவரை இந்த காதலும் வாழும்.!!!
பி.கு: இது ஒரு மீள் பதிவு
Tuesday, September 02, 2008
ஐயோ...ஐயோ...ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு!
படம் : பொய் சொல்லப் போறோம்
பிண்ணனி குரல் : ஷ்ரேயா கோஷல்
ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா
புயல் காற்று வீசாமல்
பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா
நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா
ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு
ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா
போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
இமைகள் ரெண்டும் மூடும்போதும் உன்னை யோசிக்க
என் இதயம் இன்னும் புத்தகம் நடுவே நாளா வாசிக்க
சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா
ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு
ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா
போ போ போ எந்தன் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ என் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
காற்றைக் கேட்டு பூக்கள் எல்லாம் வாசம் தருகிறதா
கடிதம் போட்டு கடலைத் தீண்டி நதிகள் வருகிறதா
சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா
ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு
ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா
புயல் காற்று வீசாமல் பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா
நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா
ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு
ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா
Friday, July 11, 2008
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி....
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
உனைப் பார்க்கும் முன்பு நான்
காகிதத்தின் வெண்மையடி
உனைப் பார்த்தப் பின்பு நான்
வானவில்லின் வண்ணமடி
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
என் வீட்டுத் தோட்டத்தில் பூக்கின்ற பூவெல்லாம்
பறிக்கத்தான் ஆளின்றி செடியில் உதிருமடி
உன்னை நான் பார்த்தவுடன்
உனக்காக ஆசையுடன்
கைவிரல்கள் கேட்காமல் பறித்திட போகுதடி
என் இதயம் முழுதும் விதையாய் விழுந்தாய்
வெறும் விதையென்று விட்டு விட்டுச் சென்றாய்
விருட்சத்தை போலே நீ வளர்ந்து நின்றாய்
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
என் பெயரைக் கேட்டாலே
உன் பெயரைச் சொல்லுகிறேன்
எப்போதும் என் நினைவு உன்னைச் சுற்றுதடி
எதிரே யார் வந்தாலும் நீயென்று குழம்புகிறேன்
உன்னாலே என் மனதில் மின்னல் வெட்டுதடி
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
உனைப் பார்க்கும் முன்பு நான்
காகிதத்தின் வெண்மையடி
உனைப் பார்த்தப் பின்பு நான்
வானவில்லின் வண்ணமடி
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
என் வீட்டுத் தோட்டத்தில் பூக்கின்ற பூவெல்லாம்
பறிக்கத்தான் ஆளின்றி செடியில் உதிருமடி
உன்னை நான் பார்த்தவுடன்
உனக்காக ஆசையுடன்
கைவிரல்கள் கேட்காமல் பறித்திட போகுதடி
என் இதயம் முழுதும் விதையாய் விழுந்தாய்
வெறும் விதையென்று விட்டு விட்டுச் சென்றாய்
விருட்சத்தை போலே நீ வளர்ந்து நின்றாய்
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய் நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
என் பெயரைக் கேட்டாலே
உன் பெயரைச் சொல்லுகிறேன்
எப்போதும் என் நினைவு உன்னைச் சுற்றுதடி
எதிரே யார் வந்தாலும் நீயென்று குழம்புகிறேன்
உன்னாலே என் மனதில் மின்னல் வெட்டுதடி
உயிரில் கலந்தாய் உணர்வில் உறைந்தாய்
எந்தன் நிழல் இன்று
என்னை விட்டு விட்டுச் சென்று
உந்தன் பின்னே வந்து உனைத் தொடர்கிறதே
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய்
நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
உனைப் பார்க்கும் முன்பு நான்
காகிதத்தின் வெண்மையடி
உனைப் பார்த்தப் பின்பு நான்
வானவில்லின் வண்ணமடி
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
(இந்தப் பாடலை நேற்றுத்தான் கேட்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. அதன் அழகான வரிகள் என்னுள் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தின் விளைவு இங்கு பதிவாய்... காப்பி இராகத்தில்...வயலின் இசை மென்மையாய் வருடிச் செல்கிறது..கூடவே பனிக்கூழாய் ஹரிஷ் இராகவேந்திராவின் குரல். அது எப்படி எனக்கே எனக்காக எழுதி வைத்த மாதிரி அருமையான வரிகள்... எப்படி யோசித்தாலும் விளங்கவில்லை.)
எந்தன் நிழல் இன்று
என்னை விட்டு விட்டுச் சென்று
உந்தன் பின்னே வந்து உனைத் தொடர்கிறதே
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
எங்கே இருந்தாய் எங்கே இருந்தாய்
எப்படி நீயும் என்னுள் வந்தாய்
கண்ணில் விழுந்தாய்
நெஞ்சில் நுழைந்தாய்
நான் வாழ நீயே அர்த்தம் தந்தாய்
உனைப் பார்க்கும் முன்பு நான்
காகிதத்தின் வெண்மையடி
உனைப் பார்த்தப் பின்பு நான்
வானவில்லின் வண்ணமடி
தோளில் சாயும் போது தோழி நீயடி
மடியில் சாயும் போது தாயும் நீயடி
(இந்தப் பாடலை நேற்றுத்தான் கேட்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. அதன் அழகான வரிகள் என்னுள் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தின் விளைவு இங்கு பதிவாய்... காப்பி இராகத்தில்...வயலின் இசை மென்மையாய் வருடிச் செல்கிறது..கூடவே பனிக்கூழாய் ஹரிஷ் இராகவேந்திராவின் குரல். அது எப்படி எனக்கே எனக்காக எழுதி வைத்த மாதிரி அருமையான வரிகள்... எப்படி யோசித்தாலும் விளங்கவில்லை.)
Subscribe to:
Posts (Atom)