ஏதோ ஒன்று!!

தொடுவாள் சிவந்த

அதிகாலை நேரம்

ஓடிக் களைத்த கருமேகமொன்று

இடைவழித் திரும்பி

மழை முகிழ்த்துச் செல்கிறது

முளைத் துளிர்க்கத் துடிக்கும்

அல்லிப் பதியனுக்காய்!!!

நினைவு...சில குறிப்புகள் 2

மின்மடல்களும் தொலைப்பேசிகளும்

உறவின் வட்டத்தை

குறுக்கிக் கொண்ட

தனிமைப் பொழுதில்

அஞ்சல் பெட்டியில்

பரிச்சயமில்லாக் கையெழுத்தில்

திருமண அழைப்பிதழொன்று

இதுவரை காணாது

நனைந்துக் கிடக்கிறது

தொலைந்துப் போன

நட்பினைத் தேடி!!!

நினைவு...சில குறிப்புகள் 1

மூடாத சன்னலில் நுழைந்த

கரப்பான் பூச்சியைக்

கண்டு அலறியடித்தவள்

வழித்தவறி வீட்டில்

நுழைந்த பட்டாம்பூச்சிக்காக கதவு திறக்கிறாள்

அதன் சிறகுகள் விரிய!!!

அவனோடு பேசப் பிடிக்காமல்

ஊடலில் தாய் வீடு சென்றவள்

கோடை முடிந்தும் முடியாமலே

வீடு திரும்புகிறாள் அவன்

வாசமில்லா நாட்களின்

வெறுமையோடு!!!

வீட்டு மாமர கிளையில்

ஏறிய மகளை துரத்தி

உள்ளே அனுப்பியவள்

அவள் யாருடனோ

கொஞ்சுவதை கவனித்து நெருங்குகிறாள்

பால்கனியை நெருக்கி வளைத்து குழைந்திருந்த

மரக்கிளையில் அணிலொன்று

ஓடிப்பதுங்குகிறது அவளைக் கண்டு!!!

Thanks:Carla Sonheim

காதல்...வேண்டாம்

 தனிமை...அவஸ்தை மரணம்...தோல்வி கண்ணீர்...பிரிவு...தேடல் நட்பு...காதல்... இந்த வார்த்தைகளைப் போல் உனக்கான என் காத்திருப்புகளும் அர்த்தமற்றதுதான்!!! 

 

மாலை நேர தேநீர் 

பிடித்தப் பாடல் 

மழைக்கால மேகம் 

பக்கத்து வீட்டு ரோஜா 

வாசித்து முடிக்காத நாவல் 

கைப்பேசியின் அழைப்புப் பாடல்

 உன் நிழற்படம்

 இலக்கற்ற பார்வை என்று 

உன்னை நினைவுப் படுத்திக் கொள்வதுப் போல் 

இந்த கவிதையும் உன்னை நினைவுப் படுத்திக் கொல்லத்தான்!!!

அர்த்தமிழந்த வார்த்தைகள்

உன்னைப் பார்த்த
வெட்கங்களோடு
உதடு கடிக்கின்றன
என்னில் விழிக்காத
சில செல்ல கனவுகள்!!!

கண்கள் ஏங்கித் தவித்து
தூவானமாய் விடைபெற்ற
கண்ணீர் கோடுகளில்
முற்றுப்பெற்ற மௌனங்களாய்
தடுமாறுகிறது ஓர் இதயம்!!!

தொலைத்தும் தொலையாமல்
அமிழ்ந்து போன
சில நினைவலைகள்

செல்லரித்த
கல்லறை பூக்களாய்
இன்று!!!

(இதுவரையிலும் கிறுக்கிய எழுத்து படிமங்களின் மீள்பார்வையிது. அர்த்தமிழந்த வார்த்தைகளாய் என்னில் புதைந்து ஓலமிடும் வார்த்தைகளின் அணிவகுப்பு இது. புதைந்துப் போன வார்த்தைகள் நீர்த்துப் போகாமல் பொறுக்கி இங்கு வரிசை மட்டுமே படுத்தியுள்ளேன்.)

மனம் நிறைந்த இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!!!

தோல்வி + நான் = தற்கொலை

தோல்விகளில் தளராத மனது
இன்று தற்கொலைக்குத்
தயாராகிக் கொள்கிறது
ஆம்...சொர்கத்தில் நிச்சயிக்கப்பட்ட
மரணம் ஆயிற்றே
இந்தத் திருமணம்!!!

தோல்விகள் எப்பொழுதுமே என்னைத் தீண்டாமலும், சீண்டாமலும் வாழக் கற்றுக் கொண்டிருந்தாலும் சில நேரங்களில் கடவுளாய் வந்து ஆசிர்வதித்துச் செல்கிறது இந்தத் தோல்வி...தோல்வி? ம்ம்ம்...வெற்றியின் விசாலத்தை அர்த்தப்படுத்தும் அகராதி அது. வாழ்வின் பிழைகளைத் திருத்திக் கொள்ள இறையால் அனுப்பபட்ட வேதம். இந்த ஞாலத்தின் மறுமையில் வாழ்விக்கும் போதி மரங்கள்...

சாலையில் பயணிக்கும் ஒவ்வொரு மணித்துளிகளும் மரண அவஸ்தையாய் வாட்டியெடுக்க தட்டுத் தடுமாறி கூட்டுக்குள் வந்து அடைந்துக் கொள்கின்றன என் கால்கள்! தலையணைகள் கண்ணீரில் நனைந்துப் போனாலும் தடுக்க வழியின்றி கைக்கட்டிப் பார்வையாளராய் காற்றில் படப்படக்கிறது நாள்காட்டி.

வெற்றிகள் வெளிச்சத்தில் நிச்சயிக்கப்பட்டால், சூன்ய நிலையில் இயற்பியலை இந்தத் தோல்விகள் இருட்டில் நிச்சயிக்கின்றன. நானும் சூன்ய நிலையின் நிசப்தத்தை யாசித்துக் கண்களை இறுக்கிக் கொள்கிறேன்.

சில காலமாய் என்னையும் கொஞ்சம் திரும்பிப் பார் என்று கெஞ்சிக் கொண்டிருக்கும் 'அக்னிச் சிறகு'களின் ஜுவாலைகள் என்னில் பற்றிக் கொள்ள, அவசரமாய் அதை கையில் எடுக்கிறேன். முடிக்காமல் விட்ட பக்கத்தையும் தாண்டி வேறொரு பக்கத்தில் நிலைக்கின்றன கண்கள்.

"சாம்பலில் இருந்து உயிர்த்தெழும்
ஃபீனிக்ஸ் பறவைகள் மறுபடியும் என் நெஞ்சில்..."

"கானல் நீராகிப் போன இந்தக் கனவுகளில்
இருந்து எப்படியோ மீண்டு வந்து...."

இந்த வரிகளை மட்டுமே என் கண்கள் பதிவு செய்துக் கொள்கிறது. நாளைய விடியலில் நானும் அந்தப் பறவையைப் போல் உயிர்த்தெழுவேன் என்ற அந்தராத்மாவின் முணுமுணுப்பு காதில் லேசாய் கேட்க, கண்களை மீண்டும் மூடிக் கொள்கிறேன்.!!!!

எங்கிருந்து வந்தாயடி......

உனை முதன் முதலாய்
பார்த்த தருணங்களை
பத்திரமாய் என்னுள்
பதியமிட்டேன்
உனைக் காணாது
இன்று விருட்சமாய்
ஓங்கி நிற்கிறது

நம் நட்பு
நீ தந்த பூக்கள்
வாடினாலும்
நின் நினைவுகளை
வாடாமல் காத்து வந்தேன்
இன்று உன்
நினைவுகள் நீர்த்துப்போய்
அர்த்தமிழந்து கிடக்கிறது

யாரும் பாராமல் புதையலாய்
அமிழ்ந்து போன என்
கனவுகளை நீ வந்து
உயிர்ப்பிப்பாய் என்று எண்ணியிருந்தேன்
கனவுகள் இன்றும்
கனவாய்தான் உள்ளதடி
உனக்குத் தெரியாமல்
பதிந்த நின் நிழல்கள்
இன்றும் நிஜமாய்தான்
என்னில் வாழ்கிறது
உன்னிடம் நான்
கண்டது நட்பா
இல்லை தாய்மையா
இன்றும் எனக்கு
புரியலையே
நட்புக்கும் தாய்மை உண்டோ
நீதான் கொஞ்சம்

கேட்டுச் சொல்லேன்
நீயில்லாமல் இன்று நானுமில்லை
வாழ்க்கையை கற்று தந்து
நீ காற்றாய் மறைந்துப்
போனதுதான் நட்பின் இலக்கணமோ
மறுபடியும் நட்பைச் சொல்லி
வந்து நிற்கும் உன்னை
நம்புவதா இல்லை உன் மடியில்
வீழ்ந்து விம்முவதா
நீயே எழுதிப் போ
என் மரண சாசனத்தை
நான் உன் நட்பு சிறையின்
ஆயுள்கைதி மட்டும்......

காதலில் விழுந்தேன் - காதலை மொழிப்பெயர்க்கிறேன்

உனைப் பார்க்கும் முன்பு

நான் காதலை அறியவில்லை

உனைப் பார்த்தப் பின்புதான்

காதலே நீயென்று உணர்ந்தேன்

இந்த நிமிடங்களை மட்டும்

வாழ்நாள் வரை கேட்கிறேன்

என் இனிய காதல் கனவுகளை

உனக்காகவே மொழிப்பெயர்கிறேன்

என் நெஞ்சில் பூத்த காதல் தீ

நீயல்லவா

உன் கைகள் எனைத் தழுவும்

தருணங்களை நான்

சொர்கத்தில் வாழ்ந்து பார்க்கிறேன்

அழகிய அதிசயங்கள்

அழகின் அதியத்தில் மூழ்கும்போது வார்த்தைகள் ஏது?

பட்டாம்பூச்சியாய் மனம் சிறகடிக்க...

ஓவிய மழையில் நனைவது அலாதி...

பூக்களின் காதல் என்னிடம்

என் காதலோ உன்னிடம்

ச்சீசீ காதல் இனிக்கிறது?

நீரில் மூழ்காதே உன்னை

விண்ணில் சுமக்கிறேன்

நான் சிறகில்லாத விண்மீன்

வானமெனக்கு ஆழ்கடல்

நீ நடந்து வந்த பாதையில்

பூந்தோட்டமாய் பூக்கிறேன்

உன் சுவடுகளை விட்டுச் செல்

விருட்சங்களும் ஆழ்கடலுமே

நான் நேசித்து வாழும் நூலகங்கள்

இயற்கையே நீ வாழும்

மெழுகுவர்த்தி...

உன்னை எரித்து நீ எங்களை

வாழ்விக்கிறாய்...!

மன்னிப்பாயா?

உனக்கு மன்னிக்க இதயம் உண்டு

தெரியும் எனக்கு
ஆனால் பொய் பிடிக்காது
தெரியாதே எனக்கு
செல்லமாய் என் தலை கோதி
மன்னிப்பாயா நேற்றைய பொய்களையும்
இனி வரும் நாளைய பொய்களையும் :)

நீ வேண்டும்

நகர மறுத்த நாட்களையெல்லாம்

மூட்டை கட்டி தூர வீசினேன்

இன்று வந்த நாளை மட்டும்

என்னுள் மறைத்து ஒளித்து வைக்கிறேன்

கூடி கழிந்து நின்ற நாட்கள்

உன் வரவை எனக்கு உறுதி செய்தன

அர்த்தமற்ற உலகம்கூட

உன் வரவால் இன்று அர்த்தமாகுது

மரித்து கிடந்த வாழ்வும் இன்று

உயிர்த்தெழுந்து வாழ சொல்லுதே

துடிக்க மறுத்த இதயம்கூட

இரண்டாய் துடிக்க இன்று கேட்கிறேன்

சீக்கிரம் வா எந்தன் உயிரே

என் பெண்மை உன்னால் முழுமை பெறட்டும்....

அன்பின் அர்த்தங்கள்

அன்பின் அர்த்தங்களை வாழ்வின் எல்லை வரைச் சென்று தேடி யாசித்தாலும் ஏனோ அர்த்தமற்ற உறவுகள் மட்டுமே கண்ணில் தெரிகின்றன. ஒவ்வொரு காலை துயிலெழும்போதும் இன்றாவது வாழ வேண்டும் என்றுதான் ஆசை தோன்றுகிறது. ஆனால் அரிதாரம் பூசிய இந்த மானிட கானகத்தில் உண்மை மனிதத்தை எங்கு தேடி காண்பது. சுயநலம் பிடித்த இந்த மானுட தேசத்தில் இருந்து என்று விடைக் கிடைக்குமோ? சுயநல பேய்களின் இரும்பு பிடியில் சிக்கி பொறாமை தீயில் வெந்து அர்த்தமிழந்து போகின்றன அன்பின் அர்த்தங்கள். ஏதோ சில சமயங்களில் மயிலிறகாய் வருட நட்பு கைக்கோர்க்கும் போது அங்கும் நம்பிக்கைகள் நீர்த்துப் போகின்றன. தனிமையில் கொஞ்சம் வாழ்ந்து பார்த்தால் அங்கும் உறவு கைக்கட்டி கேளி செய்கிறது. மரணம் ஒன்றிலாவது என்னை தொந்தரவு செய்யாதீர்கள். அடுத்த ஜென்மம் ஒன்றிலாவது பிறவியேயில்லாத பிறவி கேட்கிறேன்.

அது வரை நிம்மதியாய் கொஞ்சம் தூங்கிக் கொள்கிறேன்.