Wednesday, February 24, 2010

தப்பு பண்ணிட்டேனா?


"உனக்கு என்ன book of recordஇல் இடம்பெறப் போறதா நினைப்பா?"

"போச்சு போ அவங்கம்மா உன்னையும் உன்னோட காரையும் பார்த்திருக்கும்.... போ உனக்கு நல்லா சாபம் கொடுக்க போகுது!!"

"அவன் நான் கலக்கி வச்ச பாலைக் குட்டிக்கவே இல்லையே"

"பிறந்து சில மணிநேரமே ஆன அதுக்கு எப்படி சொந்தமா பால் குடிக்கத்தெரியும்??"

"அய்யோ நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேனா?"

"தாய்மை இது புரிந்துக் கொள்ளவே முடியாத உணர்வா?"

நேற்று மாலை எங்க வீட்டு புழக்கடையில் ஓயாத பூனைக்குட்டியின் சத்தம். எங்கிருந்தோ தவறி கால்வாயில் விழுந்துக் கிடந்தது வெள்ளை நிறத்திலொரு பூனைக்குட்டி. பிறந்து சில மணி நேரங்களே ஆகியிருக்கும். சுற்றிலும் தேடியும் அதன் தாயைக் கண்டுப்பிடிக்கவே முடியவில்லை. சரி கால்வாயிலிருந்து மட்டும் எடுத்து வெளியில் விடுவோம் என்ற எண்ணத்தில்தான் எடுத்து வெளியே விட்டு கதவடைத்தேன். இருந்தும் ஓயவில்லை அதன் சத்தம் ஒரு பக்கம்...இடியுடன் கூடிய மழை சாதாரண நாளென்றால் இவ்வளவு சிரத்தையெடுத்திருக்க மாட்டேனோ என்னவோ? ஆனால் மழையில் அது இறந்துவிடுமோ என்ற பச்சாதாபத்தில்தான் எடுத்துக் கொண்டுப் போய் வீட்டின் முன்புறம் விட்டேன். அருகிலுள்ள மலாய்க்காரக் குடும்பங்களில் யாராவது எடுத்துச் செல்ல மாட்டார்களா என்ற எண்ணத்தில்..!!

ம்ஹூம் .. இதுக்கு மேலும் தாங்காதென்று சின்னதொரு பெட்டியில் வைத்து அண்ணன் மகளிடம் கொண்டுப் போன போது பயங்கரத் துப்பு.. உனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த வேண்டாத வேலையென்று.. சரி போனால் போகட்டும் அவனுக்கு பசிக்குமென்று கொஞ்சம் பால் கலக்கி கொண்டு வந்து கொடுத்தும் குடிக்கவேயில்லை. எவ்வளவு முயற்சித்தும் அந்த குட்டிப் பிசாசு அந்தப் பாலை சீண்டவே இல்லை. எனக்கென்னத் தெரியும் அது பவுடர் பால் குடிக்காதென்று. நான் என்ன செய்யட்டும். அக்காவிடம் சொன்னதும் அதுக்கும் சேர்த்து அர்ச்சனை..தாய்ப்பாலுக்கு ஏங்கும் அந்தக் குட்டியிடம் உனக்கு ஏன் இந்த அடாவடின்னு? ச்சே பக்கத்தில் வாயில்லா ஜீவன் கஷ்ட்டப்படும் போது எப்படி பார்த்துட்டு சும்மாயிருப்பது.. நேற்றிரவெல்லாம் அந்தக் குட்டி பிசாசு என்ன செய்ததோ பால் குடித்திருக்குமா..உயிரோடுதான் இருக்கா தெரியவில்லை.. ஆனால் என்னோட தூக்கம் போச்சு.. எனக்கு பூனை பிடிக்கவே பிடிக்காது. ஆனா இது என்னவோ செய்துவிட்டது.. இதுவரைக்கும் பண்ணியிருக்கும் கொலைகள் போதாதுன்னு புதுசா இப்படி வேறு ஆரம்பிச்சிருக்கேன் போல... :-( யாராவது அந்த குட்டிப்பிசாசை கொண்டுப் போய் வளர்க்கணுமே... இப்போக்கூட லெக்சரர் க்ளாஸ் முன்னுக்கு என்னவோ சொல்லிட்டு இருக்காங்க ஆனா எனக்கு பூனைக்குட்டியைத் தவிர எதையும் யோசிக்க முடியல..... நான் செஞ்சது தப்பாவே இருக்கட்டும் ஆனா அந்தக் குட்டிப்பிசாசு பிழைக்கணும்.. :-( எதுக்கும் க்ளாஸ் முடிஞ்சதும் போய் பார்க்கணும். யாராவது இந்தப் புலம்பலை படிக்க நேர்ந்தால் அந்தக்குட்டி பூனைக்காக பிராத்தித்துக் கொள்ளுங்களேன் ப்ளீஸ். இந்தப் பூனை வதை குற்றத்திற்கு கருட புராணத்தில் என்ன தண்டனை??