Tuesday, September 30, 2008

நீயே சொல்லும் வரைக்கும்....


இப்போதெல்லாம்
நான் அதீத அழகாய்
இருப்பதாய்ச் சொல்கிறார்களே
நீ என்னுள் வந்ததாலா?

காதலித்தால் கையெழுத்து
அழகாகுமாமே
கூப்பிடு அந்தக் கவிஞனை
இங்கு காதலியே
அழகாய்த் தெரிகிறாள்...

அழகு குறிப்புக் கேட்கும்
தோழிக்கு
எப்படிச் சொல்வேன்
என் அழகின் ரகசியம்

Sunday, September 28, 2008

எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே...

உனைக் காணும் ஆவலின் கைதியாய்
உன் நினைவுச் சிறையில் நான்...
எனை மீட்டுச் செல்வது எப்போது?
நாட்கள் கூடினாலும்,
என் சிறைவாசலின் கதவுகள்
ஏனோ திறக்க மறுக்கின்றன!
சாவியை உன்னிடத்தில்
தொலைத்து விட்டதனாலோ!
உன் நிழல் தீண்டி
நான் விடுதலைப் பெறுவேனோ?
இல்லை உன் நிஜம் சீண்டி
உயிர் விடுவேனோ!
என் முகவரியைத்
தொலைத்து விட்டனவோ
உன் கைகள்...
இல்லை என் முக வரியே
மறந்து விட்டனவோ
உன் நெஞ்சம்...
மறந்துப் போயிருந்தால்
ஒரு தரமேனும் சொல்லிவிடு...
என் முகவுரையை
உனக்காகக் காற்றில்
அஞ்சல் செய்கிறேன்!!!!

Friday, September 26, 2008

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் - சில அனுபவங்கள்



மாயக்கண்ணாடி...பிரிவோம் சந்திப்போம் தோல்விக்குப் பிறகு சேரன் நடிப்பில் அண்மையில் வெளியீடு கண்டிருக்கும் திரைப்படம் 'ராமன் தேடிய சீதை'.

மழை நின்ற பின்பும் விழும் தூறலாய் இப்படம் என்னில் விட்டுச் சென்ற சில தடயங்களைத் தேடி இங்கு வார்த்தைகளால் கோர்க்கிறேன். பல்வேறு செய்திகளைத் தன்னில் சுமந்துக் கொண்டிருப்பது இத்திரைப்படத்தின் நிறையா இல்லை குறையா என்றுத் தெரியவில்லை. இருந்தும் இதன் மெல்லிய சுவடுகளைத் தேடிப் பயணிக்கின்றன என் காலம்...

அரசு பொதுத் தேர்வுகள் மாணவர்களை தங்களின் இலக்குகளை நோக்கி பயணிக்க வைக்கிறதா இல்லை முடமாக்கி விடுகிறதா என்ற கேள்வி இங்கு எழத்தான் செய்கிறது? இதற்குக் காரணம் பெற்றோர்களா இல்லை மற்றவர்களா? இங்கும் ஒரு மாணவன் அரசு பொதுநிலைத் தேர்வில் மாநில அளவில் இரண்டாவதாக வருகின்றான். பாராட்டப்பட வேண்டிய அவன் தன் தாயின் பொறுப்பற்றப் போக்கினால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி மனநிலை மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்படுகிறான். மனநிலைத் தேறி மற்றவர்களை போல வாழ நினைக்கும் அவனைச் சமூகம் பைத்தியக்காரன் என்று முத்திரையிட்டுச் சிரிக்கிறது.... அதிலிருந்து மீண்டு வரும் அவன் சொந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வெற்றியும் காண்கிறான். ஆனால் சிறு வயதில் அவன் வாழ்வில் நடந்தச் சம்பவம் அவனுடைய மணவாழ்க்கைக்கு முட்டுக்கட்டையாகிவிடுகிறது. . . மகிழ்ச்சி நிறைந்த கல்வியை மாணவர்கள் மன உளைச்சலோடு மேற்கொள்வதுதான் நம் கல்வி கொள்கையின் வெற்றியா? மலேசியாவில் அரசு பொதுத்தேர்வு முடிவுகள் வெளிவரும் சமயங்களில் அங்குமிங்குமாய் தற்கொலை சம்பவங்களும் நிகழ்வது வழக்கமான ஒன்றாகிவிட்டது. 12 வயதில் ஒரு மாணவி தற்கொலையை நாடுகிறாள் என்றால் தேர்வு முடிவு அவள் மனதில் எவ்வளவு பெரிய காயத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும். எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பெண் கால்நடை மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றவர்.... ஆனால் அவருடன் படித்தவர்கள் அந்தப் பெண்ணை 'பைத்தியம்' என்று கேலி செய்வதுண்டு. இதுப்பற்றி மற்றவர்களை கேட்டப் பொழுது எப்பொழுதும் படிப்பு படிப்பு என்று இருந்ததால் வந்த மன உளைச்சல் என்று கூறினார்கள். நான் கூட அந்தப் பெண்ணிடம் சில சமயங்களில் பேசியிருக்கிறேன்.... அதன் பிறகு அவரைச் சந்திப்பதைப் பல முறை தவிர்த்திருக்கிறேன்.... காரணம் அவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் என்பதால் அல்ல... அவருடையக் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை என்பதால்...

இத்திரைப்படத்தில் என்னைக் கவர்ந்த ஒரே கதாபாத்திரம் பார்வையற்ற வானொலி அறிவிப்பாளராக வரும் பசுபதியை காதலிக்கும் பெண்ணாக வரும் கஜாலா. ஊனம் என்பது உடலுக்கேத் தவிர உணர்வுக்கு அல்ல என்ற நேர்மறை எண்ணங்களை பசுபதியின் கதாபாத்திரத்தின் வழி புகுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் பார்வையற்றவராக வரும் பசுபதியின் சண்டைக் காட்சிகளை தவிர்த்து இருக்கலாம். 'ராஜபார்வை' கமலை காப்பியடித்ததுப் போல் உள்ள பசுபதியின் நடிப்புக் கவரவில்லை.

பொதுவாகவே எனக்கு இந்த வானொலி அறிவிப்பாளர்கள் மீது ஓர் ஈர்ப்பு உண்டு. பின்னிரவு நேரங்களில் நமது தனிமையை போக்கும் உற்ற தோழியாய்....தோழனாய் வலம் வரும் இவர்களின் சேவை பாராட்டுதலுக்குரியது. 2002 மலேசிய வானொலியான வானொலி ஆறில் (தற்பொழுது மின்னல்FM) பல புதிய இளம் அறிவிப்பாளர்கள் அறிமுகமான காலக்கட்டம். தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் நான் கல்வியை மேற்கொண்டிருந்தச் சமயத்தில் பின்னிரவில் வெகுநேரம் கண்விழித்துப் படிக்க வேண்டியச் சூழல். அச்சமயத்தில்தான் அறிமுகமானவர் இராஜேஸ்வரி இராஜமாணிக்கம். கலைத்துறை பட்டதாரியான இவருடைய அறிவிப்பில் எப்பொழுதுமே ஓர் உயிர்ப்பு இருந்துக் கொண்டேயிருக்கும். ஆங்கிலம் கலவாத அழகியத் தமிழில் அற்புதமான அறிவிப்பு.... வணக்கம் மலேசியா... இசைத்தோரணம்...இளமையில் இனிமை...இரவின் மடியில் என்று அவருடைய அறிவிப்பில் வெளிவந்த நிகழ்ச்சிகள் பல... ஆரம்பக் காலக்கட்டங்களில் சாதாரணமாய் கேட்டுக் கொண்டிருந்த நான் பின்னாளில் அதீதமாய் ஈர்க்கப்பட்டு வானொலி என் வாழ்வில் ஒன்றென கலந்து விட்டது. எங்கள் இருவருக்கிடையிலும் மெல்லிய நட்புணர்வு மலர்ந்திருந்தாலும் கிட்டதட்ட 1 வருடத்திற்கும் மேலாகப் பார்க்காமலே தொடர்ந்து வந்த நட்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முயற்சியாய் 01.02.2004 முதன் முதலாக கிள்ளானில் சந்தித்துக் கொண்டோம். அந்த முதன் சந்திப்பில் அவர் தந்த இனிப்பும் பூங்கொத்தும் இன்னமும் நினைவில் இனிக்கிறது. 2006 இல் அவர் மின்னலில் இருந்து தமிழ்ச் செய்திப் பிரிவுக்கு செய்தித் தொகுப்பாளாராக சென்றதில் இருந்து வானொலி கேட்பதையும் விட்டு விட்டேன். தற்சமயம் எப்பொழுதாவது மட்டுமே செய்தி வாசிப்பதால் முன்பு போல் அவர் குரல் கேட்பது அரிதாகிவிட்டது. இன்றைக்கு அவர்தான் காலை செய்தித்தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றினார். பள்ளிக்காலங்களில் தமிழின் மீது எனக்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் இருந்ததில்லை... நாவல்கள் படிப்பதோடு சரி... அவருடைய நிகழ்ச்சிகளின் வழி தமிழின் மேல் தனியாத தாகம் ஏற்பட்டுவிட்டது. தகவல் தொழில்நுட்பக் கல்வியை பாதியிலேயே விட்டு விட்டுத் தகவல் ஊடகத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்து தற்சமயம் கல்வியமைச்சில் நான் பணியாற்றிக் கொண்டிருப்பதற்கு அவரும் முக்கிய காரணம் என்பது அவர் இன்று வரையிலும் அறியாத உண்மை.

அடுத்து இந்தத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரம் விமலா ராமன். தனியார் மருத்துவமனையில் பணியாற்றி வரும் இவரைத்தான் முதன் முதலாக சேரன் பெண் பார்க்கச் செல்கிறார். சேரனின் இள வயதில் ஏற்பட்ட சம்பவத்தைக் கேட்டப் பிறகு அவரை வேண்டாமென்று நிராகரித்து விடுகிறார். வேறு ஒரு பெண்ணை மறுபடியும் பெண் பார்க்கச் செல்லும் சேரன் அந்தப் பெண் வேறு ஒருவரை விரும்புவதை தெரிந்துக் கொண்டு விலகிக் கொள்கிறார். அப்பொழுது அதே ஊரில் இதற்கு முன்பு திருமணம் தனக்கு நிச்சயம் செய்து திருமண நாளான்று காதலனோடு ஓடிவிடும் பெண்ணை மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் சேரன் சந்திக்கிறார். கணவன் சிறைக்குச் சென்றுவிட்ட நிலையில் அவள் தனிமையில் போராடுவதைக் கண்டு அவளுக்கு உதவி செய்ய முனைகிறார். தன் மகளின் தவறுக்குப் பிராய்சித்தம் தேட முற்படும் அந்தப் பெண்ணின் தந்தையை மகளோடு இணைக்கும் சேரன் அதே ஊரில் மறுபடியும் விமலா ராமனை சந்திக்கிறார். அவர்களுடைய சந்திப்பு நல்ல நட்பாக மலர்கிறது. முன்பு சேரனை வேண்டாமென்று நிராகரித்தவர் இப்பொழுது அவரை நேசிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார். "இதே இடத்துல வச்சுதான் அவர் முகத்தை பார்த்து பிடிக்கலைன்னு சொன்னேன் இப்போ போய் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றதுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு" என்று அவர் தன் தாயிடம் தவிப்புடன் கூறுவது இரசிக்க வைக்கிறது. அதைவிட நெஞ்சில் காதலை சுமந்துக் கொண்டு சேரனுக்காக வேறொரு பெண்ணைப் பார்க்கச் செல்வது... வேண்டாமென்று நிராகரித்த ஒருவரை மீண்டும் நேசிப்பது சாத்தியமா என்ற கேள்வி இங்கு எழலாம்... நல்ல புரிந்துணர்வு இருந்தால் நிச்சயமாக மறுபடியும் நேசிக்க முடியும். நம்மில் நூறில் ஒருவருக்காவது இந்த அனுபவம் நிச்சயம் இருக்கும். ஆனால் நம்மால் நிராகரிக்கப்பட்டவர் அதை ஏற்றுக் கொள்வாரா என்பது?

வழக்கமான அன்றாட நிகழ்வுகளைப் படம் பிடிக்கும் இத்திரைப்படம் வெற்றிப் பெறுமா என்ற கேள்வியை விடுத்து பார்த்தும் வைக்கலாம். ஒரு சில சினிமாத்தனங்களை இந்தப் படத்தில் தவிர்த்திருக்கலாமோ? சேரனை சுற்றியேச் சுழலும் இக்கதையில் சேரன்தான் நடித்திருக்க வேண்டும் என்றில்லாமல் யார் வேண்டுமானாலும் நடித்திருக்கலாம்...ஆனால் அவர் நடித்திருப்பதால் எதிர்ப்பார்ப்பு அதிகம் கூடியிருப்பது மறுக்க முடியாத உண்மை...

Thursday, September 25, 2008

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்


மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா?

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்

நீர்த்துளிகள் நிலம் விழுந்தால் பூக்கள் மெல்ல தலையசைக்கும்
என் மனதில் நீ நுழைந்தால் மௌனம் கூட இசையமைக்கும்
பூங்குயில்கள் மறைந்திருந்தால் கூவும் ஓசை மறைவதில்லை
தாமரையாய் நான் இருந்தும் தாகம் இன்னும் அடங்கவில்லை
பாதம் நிறைந்து நடக்கும் இந்த பயணத்தில் ஏன் இந்த நடுக்கம்?
வானம் திறக்கும் வரைக்கும் இந்த வானவில் உன்னுடன் இருக்கும்
மழைத்துளி பனித்துளி கலந்த பின்னே அது மறுபடி இரண்டென பிரிந்திடுமா?

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்

கண்ணிமைகள் கைத்தட்டியே உன்னை மெல்ல அழைக்கிறதே
உன் செவியில் விழவில்லையா உள்ளம் கொஞ்சம் வலிக்கிறதே
உன்னொருத்தி நானிருந்தும் உண்மை சொல்ல துணிவு இல்லை
கைகளிலே விரல் இருந்தும் கைகள் கோர்க்க முடிவதில்லை
உன்னை எனக்குப் பிடிக்கும் அதை சொல்வதில்தானே தயக்கம்
நீயே சொல்லும் வரைக்கும் என் காதலும் காத்துக் கிடக்கும்
தினம் தினம் கனவினில் வந்துவிடு நம் திருமண அழைப்பிதழ் தந்துவிடு

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா
Listen to Raman Thediya Seethai Audio Songs at MusicMazaa.com

(சில வரிகள் நம்மையறியாமலேயே நம் மனதில் பல மின்னல்களாய் தீண்டிச் செல்வதுண்டு...சில வரிகள் தென்றலாய் தழுவிச் செல்வதும் உண்டு... இன்னும் சில வரிகள் நம் வாழ்வின் பிம்பங்களாய் பிரதிபலிப்பதும் உண்டு... இங்கே இந்த பாடல் மின்னலா? மயிலிறகா? இல்லை தென்றலா? கபிலனின் வரிகளும் கல்யாணியின் குரலும் மனதிற்கு ஒத்தடமாய் அமைவது இப்பாடலின் மிகப் பெரிய சிறப்பு. கல்யாணி இராகத்தில் வயலினும் புல்லாங்குழலும் போட்டி போடுவது இந்த பாடலின் உயிர்ப்பு....)

Tuesday, September 23, 2008

இது சமாதியல்ல சன்னதி...

இந்த மாதம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து எனக்கு வேலையே ஓட மாட்டேங்குது! என்ன காரணம் என்று ஆய்வு செய்து நேரத்தை வீணடிக்காமல்... கொஞ்சமாய் கனவு காண்கிறேன்... பழைய பாடல்களில் குறிப்பாக கண்ணதாசனின் வரிகளில் எப்போதுமே ஒரு லயிப்பு உண்டு என்றாலும் இந்த படம் அதிகம் என்னை கவர்ந்துவிட்டது என்று சொல்லலாம். ம்ம்ம் முக்கியமாக வாணிஸ்ரீக்காகவே இந்தப் படத்தை பல முறை பார்த்திருக்கிறேன். ரொம்பவும் அழகா இருப்பாங்க.. :-) நான் இரசித்த இப்பாடலை.... காதல் வசனத்தோடு கேட்டு மகிழுங்கள் :-)) நான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இந்த ப்ளாக் உலகம்!


மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணேமயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன, அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே


கற்பனையில் வரும் கதைகளிலே நான் கேட்டதுண்டு கண்ணா

என் காதலுக்கே வரும் காணிக்கை என்றே, நினைத்ததில்லை கண்ணா

தேர் போலே ஒரு பொன்னூஞ்சல் - அதில் தேவதை போலே நீயாட

பூவாடை வரும் மேனியிலே உன் புன்னகை இதழ்கள் விளையாட

கார்காலம் என விரிந்த கூந்தல் கன்னத்தின் மீதே கோலமிட

கைவளையும் மைவிழியும் கட்டியணைத்துக் கவி பாட

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே

ஆடி வரும் வண்ண நீரோடை உன்னை பாத பூஜை செய்து வர

ஓடி வரும் வண்ண ஓடையிலே உன் உள்ளமும் சேர்ந்து மிதந்து வர

மல்லிகைக் காற்று மெல்லிடை மீது மந்திரம் போட்டு தாலாட்ட

வள்ளி மலைத் தேன் அள்ளி எழுந்த வண்ண இதழ் உன்னை நீராட்ட

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே

அன்னத்தைத் தொட்ட கைகளினால் மது கிண்ணத்தை இனி நான் தொட மாட்டேன்

கன்னத்தில் இருக்கும் கிண்ணத்தை எடுத்து மது அருந்தாமல் விட மாட்டேன்

உன்னையல்லால் ஒரு பெண்ணை இனி நான் உள்ளத்தினாலும் தொடமாட்டேன்

உன் உள்ளமும் இருப்பது என்னிடமே அதை உயிர் போனாலும் தரமாட்டேன்

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன.... அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே

Monday, September 22, 2008

நான் இங்கு காத்திருக்கிறேன்

விரதமென்று அழிச்சாட்டியம்
செய்யும் என்னை உன்
விழியாலேயேத் தின்னும்
மாயம் என்னவோ?

**********************

உன் விழியில் விழ
அஞ்சி அண்ணனின்
பின் ஒளிந்ததைக்
கண்டுப்பிடித்து
என் எதிர் அமர்ந்தாயே
எவ்வளவு தைரியமடா உனக்கு?

***********************

தன்னந்தனியாய் உன்னிடம்
மாட்டிக் கொள்ளும்
அவஸ்தைகள்
மீண்டும் வாய்க்குமா?

***********************

கைப்பேசி எண்களின்
பறிமாறலில்
நம் இதயமும்
தடமாறியதை அறிவாயோ?

***********************

அதிகமாய்ப் பேசுவதில்லை
அதீதமாய் நான்
சொன்னப் பொய் இது
மட்டும்தான்டா!

***********************
இதழ்கள் மறுத்தாலும்
இதயம் கட்டிக் கொள்ள
துடிக்கும் அவஸ்தைகள்
போதுமடா!

Sunday, September 21, 2008

துடிக்கின்ற இதயத்தின் ஓசைகள் நீயே!

இந்த துக்கம் எனக்குப் பிடித்தது
காரணம் இது நீ தந்தது!!!

காதல் .... இந்த மூன்றெழுத்தின் மாயம்தான் என்ன? எந்த மொழியானாலும், இனமானாலும் காதல் என்றும் இனிமைதான், அழகானதுதான். காதல் கவிதை போன்றது. எங்கு எப்படி உருவானது என்று தெரியாமலேயே வெளிப்படும் தன்மை இந்த காதலுக்கு மட்டும்தான் உண்டு என்று சொன்னால் மிகையாகாது. மிகவும் இயல்பாக யாருக்கும் தெரியாமல் மலரும் இந்த காதல் கட்டாயத்தால் மலர்வதில்லை. காதலர்கள் மறைந்தாலும் காதல்கள் மரிப்பதில்லை. நூற்றாண்டுகள் தாண்டி வாழும் இந்த காதல் எல்லோருக்கும் வருவதுண்டு. ஆனால் எப்பொழுது யார் மீது காதல் வரும் என்பது மட்டும் சொல்லிவிட முடியவில்லை.

காதல் இதய சத்திரத்தில்
தங்கும் வழிப்போக்கன்

என்று ஒரு கவிஞர் காதலின் சுயரூபத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார். காதலை அழகின் தாகம் என்று கூறும் கவிஞர்கள்தான் இங்கு அதிகம். அண்மையில் காதலை பற்றிய அழகிய காதல் கவிதையை படிக்க நேர்ந்தது.

"நானோ அவளுக்கு தினந்தோறும் கடிதம் எழுதுகிறேன்" என்று சாதாரணமாகத்தான் கவிஞர் தொடங்குகிறார். அட இதில் அப்படி என்ன அதிசயமிருக்கப் போகிறது என்று முதலில் நினைக்க தோன்றியது. பூமிக்கு வியர்க்கும் போதெல்லாம் காதல் கடிதங்கள்தான் விசிறிகளாகின்றன... பழனிபாரதி சொன்னது நினைவுக்கு வர அக்கவிதையை மேலே வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.

"பேனா இல்லை
காகிதம் இல்லை
மை இல்லை "

இப்படியும் கவிதையெழுத முடியுமா? என்ற ஆராய்ச்சியை என்னுள் ஒளித்துக் கொண்டு மீண்டும் தொடர்ந்தேன்.

"உன் கண்கள் என் கண்கள் இல்லையா?
உன் கண்ணால் கொஞ்சம் தூங்கிக் கொள்கிறேன்."

அட எவ்வளவு அழகாக கவிஞர் கேட்கிறார்.

"கனவுகள் உறங்கும் பூக்கள்" என்று காதலை ஆராதிக்கும் மற்றுமொரு கவிதை

"இரவு அழகானது
நிலவு அழகானது
எல்லாவற்றையும் விட
நீ அழகானவள்
ஆனால் உன்னை விடவும்
அழகானது உன் காதல்"

காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தேவதையாகிறாள் என்பது கவிஞர்களின் வாதம்.

வானத்திலிருந்துதான் தேவதைகள் வருமாமே...
நீ மட்டும் எப்படி
எதிர்வீட்டிலிருந்து வருகிறாய்...

என்று கேட்கும் தபு சங்கர், மேலும்

தேவதைகளுக்கு சிறகுகள்
இருக்கும் என்று எங்கோ படித்திருக்கிறேன்...
பொய் சொல்வோர் நிறைய இருந்திருக்கிறார்கள் போலும்
நீ இங்கே சிறகில்லாமல் இருப்பதை
யாரும் பார்க்கவில்லையோ என்று காதல் ஆய்வில் இறங்கி விட்டார். கவிஞர்கள் காதல், கண்களை உதடுகளாக்கி பேசும் இதயத்தின் மொழி என்று கூறுகின்றனர்.

ஆனால் வேறொரு கவிஞர் காதலை இப்படி வர்ணிக்கிறார்? இல்லை போர் செய்கிறார்.

நான் தான் ஹிரோஷிமா
அவள்தான் நாகாசாகி
முதல் துளி முத்தத்துளி
மறுதுளி இரத்தத்துளியாக
மூன்றாம் உலகப் போரின்
முதல் பலியாவோம்

சங்க இலக்கியத்தில் காதலும் வீரமும் தமிழர்தம் வாழ்வின் இரு கண்கள் எனக் கருதப்பட்டன. திருக்குறளில் ஒரு காட்சி

கண்ணோடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின்
வாய்ச் சொற்கள் என்ன பயனும் இல



என்று காதலர்களின் சங்கமத்தை விளக்குவார் வள்ளுவர். கண்கள் சந்தித்து சம்மதம் தெரிவித்து சங்கமமாகிவிட்டப்பின் இனி பேச்சு எதற்கு... கண்களின் வார்த்தைகள் காதல் தேசத்தின் மொழி. கண்கள் தன் இதயத்தின் அந்தரங்கத்தை இரகசியமாய் உணர்த்தக் கூடியது. கண்ணுக்கு மை தீட்டாமல் அமர்ந்திருக்கிறாள் தலைவி, காரணம் கேட்கும் தோழியிடம் மையெழுதும்போது இமைகள் மூடி மைத்தீட்ட வேண்டும், அப்போது அவர் மறைந்து போவாரே... அதை என்னால் தாங்க முடியாது என்று மருகுகிறாள் தலைவி. ஆகவே தலைவனைத் தன் உள்ளத்தில் வைத்து மைத் தீட்டாமல் கண்ணுக்குள்ளேயே போற்றுகிறாள்.
இந்த அழகிய நிகழ்வினை கு.மா பாலசுப்ரமணியம் இப்படி கேட்கிறார்,

கண்களின் வார்த்தைகள் புரியாதோ?
காத்திருப்பேன் என்று தெரியாதோ?
ஒரு நாளில் ஆசை எண்ணமே மாறுமோ

காத்திருப்பு காதல் நியமனங்களின் முதன்மையானது. இதயம் பேச மறுக்கும் தருணங்களில் கண்கள் பேசிவிடுகின்றன. சொல்லித் தெரிவதுதான் காதலா? சொல்லாமலே காதல் சொல்வதுதான் காதலின் உன்னதம். தபு சங்கரும் இதைதான் இப்படி பகர்கின்றார்...

நீ இல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
இதழ் சொல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...

காதல் பற்றி பாடுவதில் கவியரசு கண்ணதாசனுக்கு நிகர் அவரேயன்றி வேறொருவரையும் அறிகிலேன் நான். காதலின் எல்லா பரிமாணங்களையும் சொல்லிவிட்டவர் அவர். உலகின் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இந்த நிமிடம் வரை அவருடைய காதல் பாடல்கள் ஒலித்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றது.

ஓராயிரம் பார்வையிலே
உன் பார்வையை நான் அறிவேன்
உன் காலடி ஓசையிலே
உன் காதலை நான் அறிவேன்

காதலைப் பற்றி எழுத தோன்றியதும், அறிவுமதியின் இந்த கவிதை என் நினைவில் வட்டமடித்து சிரிக்கிறது.

உன்னுடன் சேர்ந்து
நடக்க ஆரம்பித்தப் பிறகுதான்
சாலை ஓர மரங்களிலிருந்து
உதிரும் பூக்களின் மௌனத்திலும்
இசை கேட்க ஆரம்பித்தேன் நான்....

காமச் சிறகுகள் முளைத்த காதலை காட்டிலும் இதயகுழி வரைச் சென்று மனுஷ வாசனை பூசி மகிழும் நட்பு மேலானவை என்று அறிவுமதியின் 'நட்புக்காலம்' குட்டு வைத்துச் செல்வதை இந்நேரத்தில் தவிர்க்க இயலவில்லை.

காதல்.... தோல்வி... துயரம்...பிரிவு... துரோகம்...வலி... என்று எத்தனை பரிமாணங்கள் எடுத்தால் என்ன... வாழும் காலமுள்ளவரை இந்த காதலும் வாழும்.!!!

பி.கு: இது ஒரு மீள் பதிவு

Friday, September 19, 2008

இனி நானும் நானில்லை


அதிகாலை உறக்கம்
கலைக்கிறாயே பாவி...
இனிய முத்தத்தில்!
இன்னும் கொஞ்சமாய்
தூங்கி கொள்கிறேனடா!

நீ சண்டையிடுவதை
இரசிக்கவே
என் கைப்பேசி
அடிக்கடி தொலைந்து
போகிறதே!
இது தெரியாது
திட்டித் தீர்க்கிறாயே
செல்லம்?

தூரங்கள் நம்மை
பிரித்தால் என்ன?
மூன்றாம் கையாய்
இந்த கைப்பேசி
ஆறாம் விரலாய்
உன் குறுஞ்செய்தி!

எத்தனை தடவையடா
உன்னிடம் கெஞ்சுவது
அம்மா பக்கத்தில்
இருக்கும்போது
முத்தம் கேட்காதே என்று
உன் மரமண்டைக்கு எப்போதுதான்
உறைக்குமோ?

கைவிரல் ரேகை
தேய்ந்துவிடப் போகிறது
என்று கேலி செய்யும்
தோழிக்கு எங்கே தெரியப் போகிறது
நம் நேசம்?

என் கைப்பேசியும்
வெட்கிக் கொள்கிறதே
நீ முத்தம் கேட்கும்
தருணங்களில்...

கோபமென்றால் திட்டிவிடுடி
குறுஞ்செய்தி அனுப்பாமல்
இருக்காதே என்று
ஓயாமல் செல்லம் கொஞ்சும்
உன்னை என்னடா செய்வது?

Wednesday, September 17, 2008

தோற்றுக் கொண்டே....


அசாத்தியங்களைக் கொன்ற
கொடிய மனம் இது
காதல் விதைக்கிறாயே...
முற்றுப்பெற்ற மௌனங்களில்
கட்டுடைந்து வாழும்
கல்லறை பூ இவள்
பட்டாம்பூச்சியாய்
இறகு விறிக்கிறாயே...
வாசல் இல்லா இதயம் இது
வாழ கேட்கிறாயே?

Tuesday, September 16, 2008

தோற்றுப் போகிறேன்....


கல்லாய்தான் இருந்தேன்
உளியாய் வந்து
என் உயிர் செதுக்கி வலி செய்தாய்!
-0-
மழையாய்தான் விழுந்தேன்
காற்றாய் வந்து
முகில் கலைத்து வெயில் தந்தாய்!
-0-
ஒளியாய் ஒளிர்ந்தேன்
இரவாய் வந்து
உறக்கம் கிழித்து
உயிர் கொய்தாய்..!

Monday, September 15, 2008

உடைபடும் கண்ணீர்...


சிறையெடுப்பாய் என்று
இதயம் சேகரித்தேன்
சிறகுகள் முறித்து
விடைபெற்றாய்
கண்ணீர் கோடுகளாய்...!

Wednesday, September 10, 2008

காதல் கேட்கிறேன்...


நீ வீசும் புன்னகையில்
வீழ்ந்தவள் இன்று
கண்ணீரில் கரைகிறாள்
நாணத்தைத் தூதுவிட்டவள்
இதயத்தையும் தொலைத்ததேன்
உன் நினைவில் உருகிய
விடியாத இரவுகள்
விரக்தியின் இலக்கானதேனோ
உன் மௌனங்களே
என் விரத சாபமாய்
உன் பேச்சுக்களே
என் மௌன தாபமாய்
நீ என்பது நீயில்லாமல்
நான் ஆகும் நாளைத்
தேடி கவிதையில்
தடம் பதிக்கிறேன்
தடயங்கள் காயும் முன்னே
உன் மூச்சுக்காற்றால் என் நுரையீரல்
தீண்டிச் செல்.... :-(

Tuesday, September 02, 2008

ஐயோ...ஐயோ...ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு!


படம் : பொய் சொல்லப் போறோம்
பிண்ணனி குரல் : ஷ்ரேயா கோஷல்
Listen to Poi Solla Porom - tamil Audio Songs at MusicMazaa.com

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

புயல் காற்று வீசாமல்
பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா

நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
இமைகள் ரெண்டும் மூடும்போதும் உன்னை யோசிக்க
என் இதயம் இன்னும் புத்தகம் நடுவே நாளா வாசிக்க

சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

போ போ போ எந்தன் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ என் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
காற்றைக் கேட்டு பூக்கள் எல்லாம் வாசம் தருகிறதா
கடிதம் போட்டு கடலைத் தீண்டி நதிகள் வருகிறதா
சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

புயல் காற்று வீசாமல் பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா

நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

நீ சூடித் தந்தால்


மல்லிகையின் வாசம்
வெறுத்திறுந்தேன்...
நீ சூடிவிடும் வரை...
அட நான் சூடும் பூவெல்லாம்...
இன்று மல்லிகையின் வாசம்...
மல்லிகையில் மட்டும்
ஏனடா உன் வாசனை...?