Friday, December 19, 2008

கடவுள்...காதல்...நாரதர்

இவ்வளவு நாள் சுமந்த வலி... இன்னிக்கு கடைசியா அனுபவிச்சிடுறேன் நாளைக்கு வழக்கம்போல் உன் கூட சண்டை போட ஆரம்பிச்சிடுவேன் கோபப்படுவேன்

ஏதோ முன் ஜென்மத்துல நான் நிறைய புண்ணியம் செஞ்சுட்டேன்னு நினைக்குறேன் அதான் இந்த தடவை உங்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டேன்

ஏன்...இனிமே இல்ல

அப்ப இனிமே சண்ட போட மாட்டீயா?

சந்தோஷம்தானே?

இல்ல சோகம் தான் நீ சண்டை போட்டாத்தான் எனக்கு சந்தோஷம் நீ கோவப்படலைன்னா எனக்கு அன்னிக்கு வேலை ஓடாது. ஆக நீ தாராளமா சண்டை போடலாம்.. கோவிசுக்கலாம்...கவிதை எழுதலாம்

தெரியலையே..என்னையே நான் இழந்துக் கொண்டிருக்கேன்

நான் அப்புறம் நிசமாவே உன்னை திட்டிடுவேன். உன்னோட சுயத்தை என்னிக்கும் இழக்க தேவையில்ல எனக்குத் தெரியும் நீ தைரியமான பொண்ணு...ஆனா உண்மைதான் எனக்கும் வலிக்குது என்னோட வலிதானே உனக்கும் இருக்கும்னு யோசிச்சா நீ சொல்றது சரிதான்னு தோணுது

நன்றி இந்த புரிதலுக்கு

அதுக்காக நீ அழுதா எனக்குப் பிடிக்காதே ரொம்ப அசிங்கமா இருக்குமே முகம்

நான் அழவே இல்ல ஒரு வேளை அழுதா மன பாரம் இறங்கிடுமோ என்னவோ

மனசுல பாரம் குறையும்னு நினைச்சு அழுதா ஓக்கே, ஆனா அதையே பாரமா தூக்கி சுமக்குறா மாதிரி இருந்தா கஷ்டம்

ம்ம்ம் வலி இருக்குது..ஆனா அழுகை வரல...ஏன் கவிதைக்கூட வரல

ஒரே ஒரு தடவ உன்னை லூசுன்னு திட்டிக்கட்டா

உண்மை அதானே

அதெல்லாம் இல்ல... நான் சும்மா கலாய்ச்சேன்



ஆமாம் நீ மாத்திரம்தான் என்னைய கலாய்ப்பியா நானும் உன்னைக் கலாய்ப்பேன்

ம்ம் சொல்ல மறந்துட்டேன்...சாரி நேத்து தப்பா பேசிட்டேன் இல்லையா

நானே உங்கிட்ட சாரி கேக்கணும்னு நினைச்சேன் ச்சும்மா உன்னைக் கலாய்ச்சுட்டேன்...சாரி! அது ரொம்ப மனசு சரியில்ல...அதான் பீர் அடிக்கலாமுன்னு நெனைச்சு ஆனா அத உங்கிட்ட சொல்வான்னு எனக்குத் தெரியாது. எனக்கு வேற பயம் நீ ஏதாவது கோச்சுப்பீயோன்னு...கோபம்
இல்லியே

ம்ம் கோபம்தான் ஆனா அதுக்கு உரிமையில்லன்னு புரியாம்மா உன்னோட அனுமதியற்ற எல்லையை மீறிட்டேன்.. இனி இல்லை

அப்ப நான் இன்னிக்கு மறுபடி பீர் அடிக்கட்டுமா

அது உன் இஷ்டம்

கோச்சுட்டீயா?

எனக்கு எந்த வித கோபமும் இல்லை

எதுக்கு கோபம் இல்ல

அந்த பயணங்கள் முடிவதில்லை படத்துல்ல மோகன் பாடும் பாட்டு என்ன?

அந்த படத்துல எல்லா பாட்டையும் மோகன் தான் பாடுவாரு எந்த பாட்டு முதல் பாட்டா

இளைய நிலா பொழிகிறதே இதயம் வரை நனைகிறதே உலாப்போகும் மேகம் கனாக்காணுமே விழாக்காலமே வானமே வரும் வழியில் பனிமழையில் பருவ நிலா தினம் நனையும் முகிலெடுத்து முகம் துடைத்து விடியும் வரை நடை பழகும் வான வீதியில் வெள்ளி ஊர்வலம் போகும் போதிலே ஆறுதல் தரும் விண்வெளியில் விதைத்தது யார் நவமணிகள்

போதுமே!!!

எனக்கு இந்த பாட்டு மனப்பாடம் அதான் உடனே பாடிட்டேன்

உங்கிட்ட அந்தப் பாட்டு இருக்கா?

எது இந்த பாட்டா இல்ல ஆனா நெட்ல இருக்கும்ன்னு நினைக்குறேன்...
நான் கவிதை எழுதி இனிமே யாரையும் கஷ்டப்படுத்தக்கூடாதுன்னு முடிவு செஞ்சுட்டேன்

ஏன்?

நீயே எழுதாதப்ப நான்லாம் எந்த மூலைக்கு

எனக்கு .....ப்ப்ப்ச்ச்... கண் இமைகள் கைத்தட்டியே உன்னை மெல்ல அழைக்கிறதே...உன் செவியில் விழவில்லையா...உள்ளம் கொஞ்சம் வலிக்கிறதே - இந்த பாட்டுல்ல ரொம்ப பிடிச்ச வரி ஆனா எல்லா வரியும் பிடிக்கும்

உண்மையிலேயே நல்ல பாட்டு எனக்கும் ரொம்ப பிடிச்சுடுச்சு.. ஒரு கவிதை சொல்லேன்

என்னோடதா

இல்ல நீ படிச்ச உனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச கவிதை சொல்லு

பிரிவு உன் நினைவுகளை
உருப்பெருக்கிக் காட்டுகையில்
சிறிதிலும் சிறிதாய்
சிறுத்துப் போகின்றன
உன் குற்றங்களும்
என் கோபங்களும்...

காயத்ரியோட கவிதையிது

உச்சரிக்க விரும்பா உதடுகள்
இப்போது மெளனம்
பேசப் பழகுகின்றன.
நினைவுகள் உரசிக் கொண்டதில்
மெதுவாய் வெந்து தணிகிறது காடு.... இதுவும் காயத்ரியோடதுதான்

நான் பெரிய தப்பு பண்ணியிருக்கேன்... உன்னிடம் பேசியது நீ யாருன்னே தெரியாமல் இப்போ என்கிட்ட மாட்டிக்கிட்ட

இப்ப தெரிஞ்சுடுச்சுல்ல இனி பேசாதே

ம்ம்ம்... இன்றிரவு துயர்மிகு வரிகளை நான் கூட எழுதலாம்

ஆனா நான் கமெண்ட் பண்ணமாட்டேன்

ஏன்...என்னாச்சு?

ஏன்...நீ கூடத்தான் என்னோட துயர்மிகு வரிகள்ல பங்கெடுத்துக்கல

ரெண்டு ஏனுக்கும் ஏழு வித்தியாசமிருக்கு

ஹா ஹா ஹா

ம்ம்ம்... அது...அப்போ நான் ரொம்பவும் உடைஞ்சு போயிருந்தேன்

ஆமா நாங்க பயங்கர ஸ்டடியா டான்ஸ் ஆடிட்டு சந்தோஷமா இருந்தோம்
நீ உண்மையிலேயே நான் உன்னை காதலிப்பேன்னு எதிர்ப்பார்க்கலையா??

இருக்கக்கூடாதுன்னு வேண்டிக்கிட்டேன் ஆனா நினைக்கிறது என்னிக்கு நடந்திருக்கு பிடிச்ச பழைய பாட்டு ஒன்னு இருக்கு நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டால் தெய்வம் ஏதுமில்லை

சரி நம்ம சந்தோஷத்துக்காக என்னால ஒண்ணுதான் செய்ய முடியும் ஒன்னு நீ என்கிட்ட பேசாம இருக்கணும் இல்ல நான் உன் கூட பேசாம இருக்கணும்

ம்ம்ம்ம்

எனக்கும் ரொம்ப கஷ்டம்தான்

முடியுமா???

தெரியல

இந்த ஒரு நாளில் முடிஞ்சதா?

சும்மா மத்தவங்ககிட்ட நீ வந்தியா.. வந்துட்டு போயிட்டீயான்னு கேக்க முடியல... கஷ்டமா இருக்குது... இல்ல முடியல.. எவ்வளவோ டிரை செஞ்சேன் உன் கூட பேசாம இருக்க சத்தியமா முடியல... உனக்கு என்னை பிடிக்கலையா? விரும்பலையா?

நீ கொஞ்சம் நல்லவன்

ஜோக் வேணா சீரியசா சொல்லு

என்ன?

பிரிஞ்சுடலாம்ன்னு சொல்றதுக்கு கூட தப்பா தோணுது

எனக்கு உன்ன ரொம்ப பிடிக்கும்... அம்மாவை உனக்குப் பிடிக்காதா..நீயும் அந்த மாதிரிதான் எனக்கு அதனாலத்தான் சண்டைப் போடுறேன்..வம்பிழுக்கிறேன்..

ஒத்துக்கறேன்...ஆனா நான் உன் கூட வாழ விரும்பறேன்... கல்யாணம் செஞ்சுக்கிட்டு

ப்ளீஸ் இந்த பேச்சு வேண்டாமே

நமக்குள்ள நிறைய வித்தியாசம் இருக்குது!!!
இல்ல பிரிஞ்சுடுவோம்ன்னு சொல்றதுக்கும் முடியல பின்ன ஏன்?

அன்னிக்கு நீ சொன்னப்ப நான் கொஞ்ச நேரம் சைலண்ட்டா ஆகிட்டேன் தெரியுமா..நீ போன பிறகு அழுதேன்..சத்தியமா... நான் உன் கிட்ட ஏதாவது தப்பா பழகிட்டேன்னோன்னு குற்ற உணர்ச்சி

அப்ப என்னை பிடிக்கலைன்னு நான் எடுத்துக்கட்டா

ப்ளீஸ்...

நான் தான் தப்பா நினைச்சுட்டு இருந்தேன்னு நினைச்சுக்கறேன் உண்மையிலேயே என்னால தூங்க முடியல...சாப்பிட பிடிக்கல ஏன் உங்கிட்ட பழகுனேனோன்னு தோண வைக்குது... உன் மேல தப்பில்ல நானா ஏற்படுத்திக்கிட்ட சூழல்தான் இது

எனக்குத் தெரியாமலே இருக்கட்டுமே...

நான் அனுபவிக்கிறேன்... அவ்வளவுதான்

ம்ம்ம் கொஞ்ச நாள் போனா பழகிடும்

கடைசி வரைக்கும் நான் சொல்லக்கூடாதுன்னுதான் நினைச்சுட்டு இருந்தேன்
ஆனா முடியல நானே அந்த சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்க்கல... சொல்லிட்டேன்
நீ உன் விருப்பத்தை சொல்லிட்ட... விட்டுருக்கலாம்... அத்தோட முடியல இன்னிக்குப்பூரா உங்கிட்ட பேசக்கூடாதுன்னு உட்கார்ந்திருந்தேன்... மத்தவங்க கிட்டத்தான் பேசிட்டு இருந்தேன்

தெரியும்!!! நானும் பேசக்கூடாதுன்னுதான் நினைச்சேன்

ஆனாலும் முடியல...தெரியல என்னோட கோபம், பிடிவாதம் எங்க போச்சுன்னு தெரியல

என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல்ல

உண்மையிலேயே என்னை விரும்பலையா.. இல்ல சமூகத்த நினைச்சு மாட்டேன்னு சொல்றீயா.. நான் இந்து, நீ கிறிஸ்டியன்னு..அப்படி பாத்தா உன்னோட பிரண்டு இந்து கிறிஸ்டியனை கல்யாணம் செஞ்சுக்கலையா?

அவளோடது லவ் மேரேஜ்

நான் உன்னை ரொம்ப முன்னாடியே விரும்ப ஆரம்பிச்சுட்டேன். நான் உன்னை காதலிச்சுடக்கூடாதுன்னு கூட கட்டுப்பாடு விதிச்சுட்டு இருந்தேன் ஆனா மனசு கேக்கல நாம ரெண்டு பேரும் கண்டிப்பா சேர முடியாதுன்னா எதுக்கு வேஷம் போடனும் சும்மா...முடியாதா முடியாது ஓக்கே பை அவ்ளோதான்

மனசுக்கு முக்கியம் கொடுத்து வாழ்க்கையை தொலைச்சிடாத அதிலும் நாம்ம கடைசியா சந்திக்கிறோம்... ஏன் அவ்வளவு சீக்கிரமா போகணும் அப்புறம் நீயே விருப்பப் பட்டாலும் இது நேராது

எனக்கு டிரான்ஸ்ஃபர் கிடைச்சிடுச்சு... சொந்த ஊருக்கே போறேன்.. போறத்துக்கு முன்னாடி உன்னை கடைசியா பார்க்கனுமுன்னு தோணிச்சு... அதான் உனக்குப் பிடிச்ச காப்பி ஷாப்புக்கு கூப்பிட்டேன் ஆனா உங்கிட்ட இருந்து எஸ்.எம்.எஸ்ஸையேக் காணோம்

அப்ப நாளையிலிருந்து என்கிட்ட சண்டைப் போடுவேன்னு சொன்னது பொய்தானா? என் மனசு மாறுமான்னு தெரியல.. மாறனுங்கற அவசியமும் இல்ல இப்படியே இருந்துடலாமுன்னு தோணுது இது என்னோட வாழ்க்கைன்னு முடிவானப்பிறகு என்னோட முடிவாத்தான் இருக்கும்

மாறுவது மனம்... உனக்கான ஒருத்தி ஏற்கனவே எங்கேயோ பிறந்து உனக்காக காத்திருக்கா..நீதான் இனி அவளை தேடிக் கண்டுப்பிடிக்கனும்

அவ கிடைக்காம போயிட்டான்னு நினைச்சுக்கறேன்...
அது நீதான்னு என் மனசு சொல்லுது அது தப்பா சொல்லாது

உனக்கும் எனக்கும் நிறைய வேறுபாடு... இன்னிக்கு இல்லாட்டியும் நாளைக்கு யாரையாவது நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கத்தான் போறேன்.. இன்ஃபாக்ட் என் வீட்லயும் மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பிச்சுடாங்க... ஆனா நீ மட்டும் இப்படியே இருந்திடக் கூடாது!!!

உனக்கு என் வாழ்த்துக்கள்.. அன்பான அழகான உன் மனசுக்கு பிடிச்ச கணவர் வரணுங்கறது என்னோட சாபம்.. அவருக்கு உன் கவிதைகள் ரொம்ப பிடிச்சுருக்கணும் உன்னை பாராட்டணும். உங்கூட அன்பா இருக்கணும்
அது போதும்... நிறைய்ய குழந்தைங்க பொறந்து நல்லா வளர்த்து நல்லா படிக்க வை...

ஏன் கிழவன் மாதிரி பேசுற

இனிமேல் நாம ஒருத்தருக்கொருத்தர் சந்திச்சுக்கப்போறதில்ல
இது என்னோட உனக்கான கல்யாண வாழ்த்தாவும் இருக்கட்டும்

ம்ம் சரி நான் கிளம்பட்டா

நான் நிறைய கவிதை எழுதுவேன் நீ கமெண்ட் போடக்கூடாது... அதை பாராட்டக்கூடாது

ம்ம்ம்... ஆனா நான் கண்டிப்பா படிப்பேன்

ம்ம்ம்... படிக்கணும் ஆனா கமெண்ட்ஸ் வேண்டாம்... நானும் உன்னோடது படிப்பேன்

இனி நான் எழுதப் போறதில்ல

ஏன்??? சரி உன் இஷ்டம்.. ரொம்பவும் கஷ்டமா இருந்தா கொஞ்சம் பிரேக் எடுத்துக்கோ... ஆனா எழுதாம்ம இருக்காத

பார்க்கலாம்... கடைசியா ஒன்னு சொல்ல விரும்புறேன்

ம்ம்ம்

எனக்கு நிச்சயிக்கப்பட்ட நண்பன் நீ... என் மனசுக்கும் ரொம்ப பிடிச்ச நண்பனும் நீ!!!

நான் அந்த தகுதிய இழந்துட்டேன்னு தோணுது

சந்தோஷமா இரு... நான் வேண்டிப்பேன்..உனக்காக எப்போதும்... பை

உனக்கான என் நேசம் என்னிலேயே புதைந்து போகட்டும்..
பை... வில் மிஸ் யூ!!! டேக் கேர்

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

இவர்களின் உரையாடலை வெகு தொலைவிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த கடவுள் நாரதரிடம், " காதல் என்ன அவ்வளவு கொடுமையானதா நாரதா?"

"அதை சிருஷ்டித்தவரே கேட்பதுதான் கொடுமை"

"அவள் இதயத்தில் அவனுக்கான காதலை விதைத்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது"

நாரதர் பேசவில்லை புன்னகை மட்டுமே பதிலாய்!!!

உன் புன்னகை போதும்


ஓர் அதிகாலையில் அவசரமாய்
ஓடி வந்து என்னில்
பற்றிக் கொண்டது
உன் புன்னகை...

நாளெல்லாம் எனைத்
தொலைத்தும்
தொலையாமலே
காலைச் சுற்றும்
பூனைக்குட்டியாய்
வீடும் வந்து
சேர்கிறது...

இப்போது என் தனிமையிலும்
துணையாய் சேர்ந்திருக்கப்
பழகிக் கொண்டது
நீ அனுப்பி வைக்கும்
புன்னகை...!!!
Thanks : Pino Daeni

Tuesday, December 16, 2008

கனாக் கண்டேன் தோழி!!!

அதிகாலை சோம்பல்
முறித்து வெளி
வாசலில்
காத்திருக்கிறாய்
நான்
கோலமிட
வருவேன் என்று!!!
நானோ
வீட்டினுள்ளேயே
கோலமிட்டு கொள்கிறேன்
உன்னைப் பார்த்த
வெட்கங்களோடு!!!
முன் பனி இரவில்
என் வீட்டு
வாசலில்
நீ வரைந்துச்
சென்ற கோலத்தில்
தோற்றத்து
என்
பெண்மை!!!

சேலையைக்
கண்டாலே
சிணுங்குபவள்
அதிகாலையிலேயே
சேலையோடு
போர் புரிகிறேன்
நீ ஒருவன்
பார்க்க வேண்டுமென்று!!!
நீ அழகா
நீ வரைந்து வைத்த
கோலங்கள் அழகா என்று
உன் கேலியாலே
என் கோபங்களை
திருடிக் கொள்கிறாயே
ம்ம்ம் அப்புறம் நான்
எங்கேடா கோபித்துக்
கொள்வது...!!!
எனக்கு இந்த
மார்கழியைவிட
‘தை’ மாதம்தான்
பிடித்திருக்கு
என்றாய் வெகு
யோசனையாய்...
தெரியுமே பொங்கலுக்காக
என்றேன் குறும்பாய்
ம்ம்ம்...அதையும் விட
தித்திப்பாய்
நீயிருப்பாயே
என் கூட என்றாய்
கண்ணில் காதலாய்
அன்றிலிருந்து
நானும் எண்ணுகிறேன்
தினசரி நாட்களை!!!

Friday, December 12, 2008

திருமண நாள்


இன்று காலை 6.30க்கு கைப்பேசி தன்னுடைய அன்றாட கடமையாய் ‘சஷ்டி கவசத்தை’ ஒலிப்பரப்பவும்... வழக்கம்போலவே கம்ஃபோட்டரை இழுத்துப் போர்த்திக் கொள்ள கைகள் எத்தணித்தது... ஆனாலும் இன்றைக்கு அலுவலகத்துக்கான சுடிதாரை ‘அயர்ன்’ செய்யவில்லையே என்ற நினைவு அநியாயமாய் வந்து துன்புறுத்த... எரிச்சலோடு முன்னறைக்கு எழுந்து வரவும்...பக்கத்து வீட்டில் பேரிரைச்சல்.. இது எனக்குப் பழகிப் போனதுதான் இந்த இரண்டு ஆண்டுகளாய்..ஆனாலும் இந்தக் காலைப் பொழுதில் கொஞ்சம் அலுப்பாகவும் இருந்தது.


எனக்குத் தெரிந்து என் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் மெதுவாகவே பேசிக் கேட்டதில்லை.. கத்திக் கொண்டேத்தான் இருப்பார் மனைவியிடமும் சரி பிள்ளைகளிடமும் சரி... என் தம்பிக்கூட இவருக்கு மெதுவாக பேசவே முடியாதா அக்கா என்று என்னிடம் பலமுறை எரிச்சல் பட்டிருக்கிறான். சில சமயம் “நான் போய் அவருகிட்ட சொல்லப் போறேன், மெதுவா பேசுய்யான்னு” என்று மிரட்டியும் இருக்கிறான். எனக்கு இது ஏற்கனவே பழகிப் போயிருந்ததால் “விடு..எப்படியோ அவருக்குத்தானே பிரஷர் வரப்போகுது” என்று சமாதானப் படுத்த வேண்டியிருக்கும். ஆனால் இன்று காலையில் அவர் மனைவியிடம் சண்டைப் போட்டதற்கான காரணம் ரொம்பவே அல்பமான விசயம். இது எனக்கு எப்படி தெரியுமுன்னா? அதான் முன்னமே சொன்னேன்னே..அவர் பேச மாட்டார் கத்துவார் என்று...


காலையில் அவர் 6.30க்கு வேலைக்குக் கிளம்பும் போது அவர் மனைவி அவருக்குப் பால் கலந்து கொடுக்கவில்லையாம். பாலூத்தாம்ம... விட்டாங்களே மகராசி அதுக்காகவேணும் அவர் அவங்களுக்கு கோயில் கட்டணும்.நான்கூட அயர்ன் பண்ணி முடிச்சிட்டேன் ஆனா அவர் அந்த பால் பல்லவியை விடவேயில்லை..கிட்டதட்ட 20 நிமிடங்கள். எனக்குத் தெரிந்து அவர் மனைவியும் வெளியில் சென்று வேலை பார்ப்பவர்தான்.. ஏதோ மறதி....அல்லது களைப்பு என்று விட்டிருக்கலாம். ஆனா அவர் மனைவியை திட்ட பயன்படுத்திய வார்த்தைகள்தான்... எனக்கும் ரொம்ப நாளாகவே சந்தேகம்தான் இந்த மனுஷன் என்ன ‘சைக்கோ’வா என்று இன்று அது உறுதியாகிடுச்சு. அவர் மகன் வந்து சமாதானப் படுத்தியும் ம்ஹூம் சமாதானமாகவேயில்ல.. எப்படித்தான் அவர் மனைவி அவரோடு ஒத்துப் போறாங்களோ? இத்தனைக்கும் அவங்க அவருக்கு இரண்டாம் தாரம். இவரோட ‘டோச்சர்’ தாங்க முடியாமலே இவருடைய முதல் மனைவி இவரை விட்டு எஸ்ஸாகியிருக்கணும் என்பது என்னுடைய கணிப்பு.


அழகான காலையில் யாராவது மனைவிக்கிட்ட இப்படி சண்டைப் போட்டுட்டு வேலைக்கு கிளம்புவாங்களா? அதுவும் பால் பெறாத விசயத்து..ஆஹா இன்னிக்கு எஸ்கேப்...ன்னு சந்தோஷப்பட்டிருக்க வேண்டாமா? எங்க வீட்டில் அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லன்னா அப்பாவே தனக்கு சொந்தமா தேநீர் கலந்துக் கொள்வார். அவருக்கு என் மேல் அவ்வளவு பாசம்....சரி...பயம். :-P சில சமயம் தம்பி அதிகாலையில் 3.00 மணிக்கு வெளியூர் வேலைக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தால்..அவனுக்கும் அப்பாவே காப்பி கலந்தும் கொடுப்பார். இவ்வளவுக்கு வீட்டில் நான்..அக்கா இருந்தும். :-) சில சமயம் அம்மாவை தள்ளி நிறுத்தி வைத்திட்டு அப்பா சமைப்பார்.. அதுவும் நல்லாயிருக்கும்..


இன்றைக்குக் காலையில் வெகு நேரம் இதுப் பத்தியே யோசனை ஓடிக்கிட்டு இருந்தது. என்னால் அப்படி அந்த பக்கத்து வீட்டு ஆன்ட்டி மாதிரி பொருத்துப் போக முடியுமா என்று... ம்ஹூம் அதுக்குச் சான்ஸே இல்ல.. வேணும்னா சூடான பாலை கொண்டு வந்து அவர் தலையில் கொட்டியிருப்பேன். :-P கற்பனைப் பண்ணிப் பார்த்துச் சிரிச்சுட்டேன். பின்ன என்னங்க தொட்டதுக்கெல்லாம் சண்டைப்பிடிச்சா.. ஊடல்கூட காதல்தான் தாம்பத்யத்தில்.. ஆனா இது ரொம்பவே ஓவரு.. எனக்கெல்லாம் அந்தளவுக்கு சகிப்புத்தன்மை கிடையாது.


சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும் நீ எதுக்கு புலம்பறன்னு கேட்டீங்கன்னா... இன்றைக்கு அம்மா.. அப்பாவின் திருமண நாள். இந்தச் சமயத்தில் அவங்களுக்காக பிராத்தித்துக் கொள்கிறேன். வாழ்த்த வயசில்லையே!!!

மனம் நிறைந்த திருமண நாள் வாழ்த்துகள் அம்மா..அப்பா..!!!

அன்பில்லாத உனக்கு!!!

அப்படித்தான் அழைக்கத்
தோன்றுகிறது உன்னை...

எனக்குள் வன்முறையத் தூவிச்
சென்றாய் அன்று எதுவுமே
சொல்லாமலே...

இன்றோ என்னை
சந்தோஷிக்க விரும்புகிறாய் நட்பாய்...

இருந்தும் உனக்குத்
தெரியாமலே
உனக்கு முன்பே நான்
வாழ ஆரம்பித்து விட்டேன்...

தினமும் மழையில்
நனைகிறேன்...

இளையராஜாவோடு காற்றில்
மிதக்கிறேன்...

தோழியோடு சேர்ந்துச் சிரிக்கிறேன்...

இதுவரை பார்க்காத படங்களையெல்லாம்
விரும்பிப் பார்க்கிறேன்...

ம்ம்ம்ம்...

ஆயினும் இதுவரை
இன்றுவரை நிகழாத
சாத்தியக்கூறுகள்தான் அவை...

தனிமைகூட என்னிடம்
தனித்துத்தான் நிற்கிறது!!!

அன்று தனிமையில் என்னிடம் நீ சொல்லி வைத்த
வார்த்தைகள்....

"என்னைக் கிள்ளி உன்னை அழ வைப்பேன்"

பிரிவுகள் சாஸ்வதமல்ல... ஏன் நீ...நான்... யாருமே

"அன்பின் அர்த்தங்கள் சில நேரங்களில் பிரிதலிலும் இருக்கக்கூடும்" - கவிதாயினி

பி.கு: அன்பின் பதிவுலக மக்கட்கு, இது கவுஜ, கவிதை என்று நான் வகைப்படுத்தவில்லை :-P அதனால் தைரியமா நீங்க கும்மி அடிக்கலாம் :-)

Wednesday, December 03, 2008

எதிர்பார்க்கவில்லை நான் :-(

நீ எழுதும் எல்லா
கவிதைகளும் எனக்காகவே
இது உணரலா
இல்லை உளறலா?


Myspace Graphics

Sunday, November 30, 2008

துளிர்க்கவில்லை


தொலைதூரம் தொலைந்துப்
போனேன் மேகமாய்
நீயும் வந்து
நெஞ்சில் சாரலடித்தாய்

உன்னருகே நெருங்கும்
நேரம் தீக்கங்காய்
மாறியேனோ உயிர்
எரித்தாய்

மேகமென்று உருகாமல்
தீயென்று காயாமல்
சருகாகி உதிர்கிறேன்
உன் நினைவாலே

சருகுகள் முளைக்கலாம்
நீயும் வந்தால்
நாளை மழை வரும்
வானிலையும் மாறுகிறது
சில நாட்களாய்
நான் மட்டும் ஏனோ
இன்னும் துளிர்க்கவில்லை!!!

Tuesday, November 25, 2008

அன்புள்ள அப்பாவிற்கு


அன்புள்ள அப்பாவிற்கு...

வெகு சில காலமாய் உங்களுக்கும் எனக்கும் நீண்ட இடைவெளி விழுந்துவிட்டது போல் உணர்கிறேன். ஏதோ இரும்புத் திரைக்கொண்டு உங்கள் அன்பை பூட்டி வைத்துக் கொண்டது போல் தோன்றுகிறது... காரணம் உங்களுடைய வயதின் முதிர்ச்சியா...அல்லது நான் பெரியவளாய் வளர்ந்து விட்டதாய் தோன்றும் எண்ணமா...தெரியவில்லை ஆனால் மனதளவில் இன்னமும் நான் முதிர்ச்சியடையவில்லையோ?

அப்பா... நீங்கள் எங்களோடு சிரித்துப் பேசி நீண்ட நாளாகிறது... இப்போதெல்லாம் கோபம் மட்டுமே உங்களுக்கு உறவாகிவிட்டது... என்ன காரணமென்று புரிந்துக் கொள்ள நானும் முயன்றதில்லை... நீங்களும் சொல்லியதில்லை. அப்பா... ஒரு மாத இடைவெளிக்குப் பிறகு கடந்த வெள்ளிக்கிழமை வீட்டிற்கு வந்திருந்தப் பொழுது எப்போழுதோ நான் தெரியாமல் செய்த சின்னத் தவறுக்காக நீங்கள் திட்டியது இன்னமும் மறக்கவில்லை. அந்த கோபத்தில் வீட்டிலிருந்த அந்த இரண்டு நாட்களும் பிடிவாதமாய் சாப்பிட மறுத்தது... இப்போது நினைத்தால் இன்னும் நான் சிறுப்பிள்ளையாகவே இருப்பது போல் தோன்றுகிறது. ஆனாலும் அம்மாவின் கோபத்தை தாங்கிக் கொள்ளும் பக்குவம் உங்கள் கோபத்தில் காணாமல் போய் விடுகிறது.

உங்களிடம் கோபப்பட எனக்கு உரிமையிருக்கிறதா என்று யோசிக்கையில் எல்லா கோபங்களும் இருந்த இடம் தெரியாமலே ஓடி விடுகிறது. உங்களுக்கும் எனக்கும் நிச்சயமாய் ஏதோ பூர்வ ஜென்ம பந்தமிருக்கு. நம் உறவு ரொம்பவும் வித்தியாசமானது புரியாதவர்களுக்கு... புரிந்தவர்களுக்கு மிகவும் புனிதமானது...

எனக்கு அப்படித்தான் அப்பா தோன்றுகிறது. அப்பா நீங்கள்தான் எவ்வளவு புனிதர். எவ்வித இரத்த உறவுமில்லாத என்னை இவ்வளவு காலமும் எந்த வித பிரதி பலனும் பாராமல் மகளாய் வளர்த்து ஆளாக்கிவிட்டிருக்கிறீர்கள். என் வரையில் நீங்கள் one in a million. ம்ம்ம் இப்போது கூட நினைவு வருகிறது 19.03.2008 என்னுடைய பெயரில் பின் பாதியை உரிமையாய் கொண்டவர் இவ்வுலகத்தை விட்டு நிரந்தரமாய் விடைப்பெற்ற நாள். ஆனாலும் எனக்கு அழத் தோன்றவில்லை.... காரணம் நான் மனசாட்சியற்றவள் என்பதால் அல்ல மனது முழுவதுமே வெறுப்பு மட்டுமே மண்டிவிட்டதால். ஆனால் உயிரோடு இல்லாத ஒருவர் மீது வெறுப்பு பாராட்டுவது மூடத்தனமாய்தான் தோன்றுகிறது.

மூன்று மாதம் கூட நிரம்பியிராத கைக்குழந்தையை உங்களிடமும் அம்மாவிடமும் கொடுத்து விட்டுச் சென்றவர் மீது எப்படி பாசம் வரும்.? அவருக்காக பரிந்து பேசும் அம்மாவிடமும் எத்தனை முறை சண்டையிட்டு இருக்கிறேன்... காரணம் உங்களைத் தவிர வேறு யாரையும் இந்தப் பிறவியில் தந்தையாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்பதே. அப்பா இதற்காக நான் எப்போதுமே வருத்தப்பட்டதே கிடையாது... காரணம் நான் எப்போதுமே உங்கள் மகள் என்பதில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லை. ஆனாலும் கடவுளுக்கு சின்னதாய் வேண்டுகோள் அடுத்தப் பிறவியிலாவது உங்கள் மகளாய் பிறக்க வேண்டும் என்று.

சின்ன வயதிலிருந்தே மற்றவர்களைவிட எனக்கு அதிகமான சுதந்திரம் தந்தே வளர்த்துவிட்டீர்கள்... அதுவே இப்போது உங்களுக்கு தொல்லையாகவும் மாறிவிட்டது.. அப்பா உங்கள் வீட்டுப் பறவைக்கு சிறகு முளைத்து விட்டது... அது இப்போது தனியே பறக்கத் துடிக்குது...

அன்றைக்கு வீட்டை விட்டுக் கிளம்பும்போது அம்மாவிடம் இனி வீட்டிற்கு வரவே மாட்டேன் என்று உங்கள் மீதுள்ள கோபத்தில் அம்மாவை காயப்படுத்தி வந்ததை நினைத்தால் வருத்தமாக இருக்கிறது. அப்பா இன்று ஒரு படம் பார்த்தேன்.. வாரணம் ஆயிரம்.. அப்பா மகன் பாச உணர்வை மிகவும் அழகாய் வெளிப்படுத்தியிருந்த படம். அந்தப் படம் முடிவடையும் வரை உங்கள் நினைவிலேயே நிறைந்திருந்தேன். உண்மையில் உங்கள் அன்பும் அந்த ஆயிரம் யானைகளைப் போல வலிமையானதுதான். இப்போது உங்கள் மீது இருந்த எல்லா கோபமும் வந்த இடம் தெரியாமல் போய்விட்டது. சாரிப்பா எனக்குள் இருக்கும் மன உளைச்சலில் உங்களிடம் அந்த இரண்டு நாளாய் பாராமுகமாய் இருந்ததை நினைத்தால் வலிக்கிறது. என்னையும் காயப்படுத்திக்கொண்டு உங்களையும் காயப்படுத்தியதை நினைத்தால் என் மீதே கோபம் வருகிறது. அப்பா நாம் இதுவரை மனம் விட்டு பேசியதில்லையென்றாலும் உங்களை புரிந்துக் கொண்டதாய்தான் இது வரை நினைத்திருந்தேன் ஆனால் இல்லையென்று இப்போது நிச்சயமாய் தெரிகிறது. இதற்காக உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்க சுய மரியாதை தடைப்போட்டாலும் மானசீகமா இந்த திறந்த மடல் வழி தங்களின் மன்னிப்பைக் கோருகிறேன். அப்பா தூரம் நம்மை பிரித்தாலும் உங்கள் இருவரின் ஆயுளுக்காக எப்போதும் பிராத்தித்துக் கொண்டிருப்பேன்...

அப்பா எவ்வளவோ சொல்ல நினைத்தாலும் எதுவுமே சொல்ல முடியாமல் உணர்வுகள் தடுமாறினாலும் நான் எப்போதுமே உங்கள் மகளாய் வாழவே விரும்புகிறேன்...

கடவுள் பூமிக்கு வருவதில்லை
ஏன் தெரியுமா?
அவருக்குப் பதில்தான்
உங்களை அனுப்பியுள்ளாரே
அப்பா நீங்கள் அந்தக்

கடவுளுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் :-)

Thursday, November 20, 2008

நியூட்டனும் நீயும் - முதலாம் விதி


துயரத்தை விழுங்கும்
உன் இறுதிப் பார்வையில்
கசிந்து உருகி
தடமாறுகிறது
ஓர் இதயம்!!!

Monday, November 17, 2008

சீக்கிரம் வருவாயா?


எங்கேடா போய் தொலைந்தாய்
இவ்வளவு நாளாய்....
உன்னைத் தொலைத்து தேடி
தவித்தது போதும்
சீக்கிரம் வா...
உன்னிடம் சொல்ல இரண்டாயிரமிருக்கு
உனக்கு பிடிக்குமென்று
மருதாணி கையில் இட்டது
உன்னுடைய நினைவில்
காரை சுவற்றில் இடித்தது
உனக்குப் பிடித்தப் பாடல்
தினமும் சுப்ரபாதமானது
இப்போதெல்லாம் அம்மாவிடம்
சண்டை போடாதது
மழையில் நனைய
ஏங்கிக் கொண்டே
குடையும் பிடிப்பது
கையைச் சுடாமலே
சமையல் செய்வது
இன்னும் ஓராயிரம் காரணமிருக்கு
உன்னிடம் சொல்ல :-)
இதற்காகவேனும் சீக்கிரம் வருவாயா?

Sunday, November 16, 2008

இந்தக் கவிதையும் முற்றுப்பெறவில்லை!!!!


என்றாவது எப்போதாவது
உன்னைப் பற்றிய
நினைவுகள் பேராழியாய்
அலைக்கழித்துச் சென்றாலும்
அள்ளித் தெளித்த
அவசர கோலமாய்
உன் மௌனத்தையும்
மிஞ்சி நிற்கிறது
சில செல்லக் கோபங்கள்

கைவிரல் நடுங்க கைக்கோர்த்த
அந்த மழை நாட்களை
மறக்கத் துடித்தும்
ஒவ்வொரு இரவும்
தலையணையை
ஈரமாக்கிச் செல்கிறது
உந்தனின் நினைவலைகள்

வாழவும் விடாமலும்
சாகவும் விடாமலும்
உயிரினுள்ளே களைத்துப் போய்
உதடு கடிக்கின்றன
சில அற்ப காரணங்கள்

கையை மீறிச் சென்ற
கணங்களைப் போலவும்
முகவரியில்லாத தேடலைப் போலவும்
இந்தக் கவிதையும் முற்றுப்பெறவில்லை!!!!

Saturday, November 15, 2008

உனக்காய் ஓர் இதயம்


சந்திப்பின் சந்தர்ப்பம் தேடி
முதல் சம்மதம் தந்தேன்
சம்மதத்தின் முதல் சந்திப்பிலேயே
நீ பிரிவைத் தந்தாய்

பிரிவின் நொடியில்
காதல் மலருமென்று
இதற்கு முன் நம்பவில்லை
பிரிந்த பின்பு புரிந்தும்
ஏனோ காதல் மணக்கவில்லை

சிணுங்கும் அலைபேசியில்
உன் குரல் கேட்க
மனம் தவித்தப் போதும்
தன்மானம் வந்து தடைப்போட்டு
இதயம் கணக்க செய்யும்

தூரங்கள் நமது எதிரியானபோதும்
தூவானமாய் உன் நினைவு
என்னில் சிலிர்த்துச் செல்லும்

உலகில் எங்கு நீ வாழ்ந்த போதும்
உனக்காய் ஓர் இதயம்
துடிப்பதை நீயுணர்ந்தால் போதும்!!!

Friday, November 14, 2008

தவிர்ப்பின் தவிப்பு


உடைந்து போன
உன் மௌனங்களை
என்னில் தேடி
மாய்ந்து போகிறேன்

செல்லரித்துப் போன
தடயங்களாய்
தொலைந்து மறைகின்றன
உனது வார்த்தைகள்

மறுமொழி கூற
தருணம் தேடி
உன் அன்பை
தொலைத்து விழியிழந்து
தவிக்கிறேன்

விழியில்
உறைந்து உருகும்
பிரியங்களை
அஞ்சல் செய்ய
இதயம் துடித்தும்
தள்ளி நின்று
எச்சரிக்கிறது
உன் சமீப பிரிவு

பிரிவுகளின் முடிவு
புரிதலின் ஆரம்பம்
சபித்துச் செல்லும்
காலம்கூட
என் இருத்தலை
உனக்கு ஏனோ உணர்த்த
மறுக்கின்றன

கண்கள் ஏங்கித்
தவித்தும்கூட
தவிப்பு தவிர்ப்பாய்
போனதேனோ?

Thursday, November 13, 2008

துடிக்கின்ற காதலும் தும்மலைப் போன்றது


நீயென்ன அதிர்ஷ்ட
தேவதையா?
என்னைக் கடக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியும்
இதயங்கூட தும்முகிறதே!!!
என்னவளை
காட்டிக் கொடுக்கும்
தும்மல் கூட
காதலின்
பரிபாஷைதான்!!!
உனக்காக இதயம்
துடிப்பதை
நாசியில்
மொழிப்பெயர்க்கிறேன்
தும்மலாய்!

Thursday, October 30, 2008

வால் நட்சத்திரம்


மண்ணில் ஒரு விண்மீன் (Taare Zameen Par) மீண்டும் வால் நட்சத்திரமாய் அவதானித்துள்ளது. டி‌ஸ்லெ‌க்‌சியா குறைபாடு‌ள்ள குழ‌ந்தைக‌ளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வற்ற பெற்றோர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் விழிப்புணர்வையேற்படுத்தும் வகையில் இப்படம் இந்தியில் தயாரிக்கப்பட்டு தமிழிலும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. டி‌ஸ்லெ‌க்‌சியா குறைபாடு‌ கொண்ட குழந்தைகளை ஆசிரியர்கள் மட்டுமே கையாள வேண்டும் என்ற நியதி இங்கு மாறியுள்ளது.

Monday, October 27, 2008

தீபத் திருநாள் நல்வாழ்த்துகள்


அனைத்து உலக வாழ் நண்பர்களுக்கும் இவ்வினிய நாளில் மனம் நிறைந்த தீப ஒளி வாழ்த்துகளை இதய வழி தெரிவிக்கின்றேன்!!!!

Monday, October 20, 2008

நினைவுத் தெரிந்த நாள் முதலா!!!!

பல அலுவலுக்கிடையே நசுங்கிவிடாமல் கரைச்சேர்த்துக் கைக்கோர்த்த கரையோர கனவுகளின் நாயகி ஸ்ரீமதிக்கும் கோபிநாத்துக்கும் நன்றி!!!

1. எந்த வயதில் சினிமா பார்க்க ஆரம்பித்தீர்கள்?

வயது நினைவில்லையென்றாலும்..நிச்சயமாய் ஆரம்பப்பள்ளியின் இறுதி ஆண்டாக இருக்க வேண்டும்..அப்போதுதான் சின்னத்தம்பியும், தளபதியும் அறிமுகமானதாக நினைவு...

2. நினைவுத் தெரிந்து கண்ட முதல் சினிமா? என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

திரைப்படம் என்றால் என்ன என்று அறிந்துக் கொண்டச் சமயம் அதில் அவ்வளவாக ஈடுபாட்டை ஏற்படுத்தவில்லை.. ஆனாலும் தோழிகளின் கனவுகளில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்த ஷாருக்கான் பற்றிய ஆர்வத்தின் பேரால் பார்த்தப் படம் Darr... Tuhe Mere Karan..இன்னமும் கேட்கப் பிடித்தப் பாடல்களில் ஒன்று... இடைநிலைப் பள்ளிக் காலங்களில் அதிகமாய் நான் விரும்பிப் பார்த்தது இந்திப் படங்களே... Saajan...Yes Boss..இன்னும் நிறைய படங்கள்...பெயர்கள் அவ்வளவாக நினைவில்லை. ம்ம்ம் என்ன உணர்ந்தேன்!!! அமிர்கான், சல்மான்கான் மற்றும் ஷாருக்கான்..இவர்களில் ஷாருக்கான் மட்டுமே cute!!! இதுக்காக ஷாருக்கான் என்னுடைய favouriteன்னு நினைக்க வேண்டாம்...

3. கடைசியாக அரங்கில் அமர்ந்து பார்த்த தமிழ் சினிமா?

வேலைக்குப் பாதியிலேயே மட்டம் போட்டுவிட்டு பாசமலரோடு போய் பார்த்தப் படம் முனியாண்டி விலங்கியல் மூன்றாமாண்டு... நம்ம ஊருக்காரவுக தயாரிச்ச படமாச்சேன்னு போய்ப் பார்த்து நொந்து நூடல்ஸாகி வந்தப் படம்... வடிவேலு மட்டுமே ஆறுதல்...ஆனாலும் அவருடைய வசனங்களில் அதிக விரசம்...வள்ளல் ரேனாவின் வாரிசுகள் தயாரிக்கும் படத்தின் தரமா இது???

4. கடைசியாக அரங்கிலன்றிப் பார்த்த தமிழ் சினிமா எது, எங்கே, என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

கடைசியாக நான் விமர்சனம் எழுதியிருந்த ராமன் தேடிய சீதை.... இணையத்திலிருந்து பதிவிறக்கம் செய்துப் பார்த்தேன். ம்ம்ம் கொஞ்சம் முன்பாகவே பார்த்திருக்கலாமே என்று வருந்த வைத்தது காரணம்??? மழை நின்றப் பின்பும் தூறலை படிச்சுப் பாருங்க!!!

5. மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா?

தாக்கியதென்று சொல்வதற்கில்லையென்றாலும்...இரசிக்க வைத்த படங்களின் பட்டியல் நீளம் வசந்த மாளிகை, இராஜ ராஜ சோழன், ஆயிரத்தில் ஒருவன், நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம், மௌனராகம், பூவே உனக்காக, அமராவதி, அலைபாயுதே, ரிதம், மொழி...இராமன் தேடிய சீதை...மீண்டும் பார்க்க நினைக்கும் பாக்கியராஜின் ருத்ரா, ஆராரோ ஆரிரரோ, முந்தானை முடிச்சு...

அ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-அரசியல் சம்பவம்?
இல்லை

ஆ. உங்களை மிகவும் தாக்கிய தமிழ்ச்சினிமா-தொழில்நுட்ப சம்பவம்?

தொழில்நுட்பமென்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது முப்பரிமாண (3D)அசைவுகள் மற்றும் விளைவு. முன்பு வெளிவந்த மை டியர் குட்டி சாத்தான் திரைப்படத்தில் இந்த தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டது. மீண்டும் அதே தொழில்நுட்பத்தில் சுல்தான் தி வாரியர் தயாராகி வருவது தமிழ்த்திரையுலகின் ஆரோக்கியமான வளர்ச்சியாய் தோன்றுகிறது. முப்பரிமாண அசைவுகள் (3D Animation) என்றால் கார்டூன்கள் மட்டும்தான் என்றெண்ணிவரும் மக்களுக்கு இது ஒரு மாற்றாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன். 200க்கும் மேற்பட்டவர்களின் உழைப்பில் உருவாகி வரும் இந்தத் திரைப்படம் இவ்வாண்டு இறுதிக்குள் வெளியீடு காணும் என்று பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

6. தமிழ்ச்சினிமா பற்றி வாசிப்பதுண்டா?

சில சமயங்களில்...நாளிதழ்களிலும்...இணையத்திலும் எப்பொழுதாவது Cinefashion மாதிகை வாசிப்பதுண்டு.

7. தமிழ்ச்சினிமா இசை?

இந்த வரிசையில் மிகவும் பிடித்தக் கேள்வி இது மட்டும்தான். உலகத் தரத்தில் தமிழ்த்திரையுலகம் வளர்ந்திருக்காவிட்டாலும் தமிழ்த்திரையிசைப்பாளர்கள் உலகத் தரத்தை எட்டிவிட்டார்கள் என்பது மறுக்க மறக்க முடியாத உண்மை. இளையராஜா (இவருடைய இசையமைப்பு உலகத் தரத்தையும் எஞ்சியது) எவ்வளவு புதிய பாடல்கள் வெளிவந்தாலும் 80களில் வெளிவந்த இவருடைய பாடல்கள் என்றும் நீங்காத நெஞ்சின் இராகங்கள்தான்... ஏ.ஆர் ரகுமான்... யுவன், ஹாரிஸ் ஜெயராஜ்... வித்யாசகர் இவர்களும் இரசிக்க வைக்கிறார்கள். ஆனாலும் வருந்த வைக்கும் ஒரே விசயம் பாடகர்களின் தேர்வு... வட இந்திய பாடகர்களின் தமிழ்க்கொலை எரிச்சலூட்டுகிறது... அழகான வரிகள்கூட இவர்களின் குரலில் அர்த்தமிழந்துப் போய்விடுகிறது. அதிலும் உதித் நாராயண் பாடவில்லையென்றால் தமிழ்த்திரையிசையே அழிந்துவிடுமா என்ன? இதில் ஸ்ரேயா கோஷல் மட்டுமே விதிவிலக்கு.

8. தமிழ் தவிர வேறு இந்திய, உலக மொழி சினிமா பார்ப்பதுண்டா? அதிகம் தாக்கிய படங்கள்?

முதல் தடவை Kuch Kuch Hota Hai பார்த்துவிட்டு கண் கலங்கியதுண்டு.. எப்போது பார்த்தாலும் என்னுள் சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தும் மற்றொரு திரைப்படம் Kabhi Kushi Kabhi Gham முக்கியமாக ஷாருக்கான், ஜெயா பச்சன் காட்சிகள் மெய் சிலிர்க்க வைக்கும்...Mujhse Dosti Karogi எனக்குப் பிடிக்காத ரித்திக் ரோஷனையும் இரசிக்க வைத்தப் படம். இதில் ரித்திக் அருமையாக நடித்திருப்பார். இந்தி மொழியைத் தவிர்த்து மலையாள மொழி படங்களை அவ்வப்போது வானவில்லில் பார்க்க நேரிடும்...தெலுங்கு மொழியில் நிறைய படங்கள் பார்த்திருந்தாலும் நினைவில் தற்போது ‘ஆடாவரி மாத்தலக்கு அர்த்தலு வேறலு’ உலக மொழித் திரைப்படங்களென்றால் அதிகமாய் பார்ப்பது...பார்த்தது ஆங்கில மொழிப் படங்களே...அதில் அதிகமாய் பாதித்தது Forest Gump (Tom Hanks), Sleepless in seatlle (Tom Hanks)

9. தமிழ்ச்சினிமா உலகுடன் நேரடித்தொடர்பு உண்டா? என்ன செய்தீர்கள்? பிடித்ததா? அதை மீண்டும் செய்வீர்களா? தமிழ்ச்சினிமா மேம்பட அது உதவுமா?

இல்லை

10. தமிழ்ச்சினிமாவின் எதிர்காலம் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

75 ஆண்டுகளை கடந்து விட்ட தமிழ்த்திரையுலகம் இனி வரும் காலங்களிலாவது உலகத் தரத்திற்கு ஈடாக படங்களைத் தயாரிக்க வேண்டும். இந்திய திரையுலகமென்றால் அது இந்தித்திரையுலகம்தான் என்ற நிலை மாற வேண்டும். எத்தனைக் காலத்திற்குத்தான் இந்த நாயக வழிபாடு செய்துக் கொண்டிருப்பார்களோ தெரியவில்லை. இது வரைக்கும் பாலபிஷேகம் செய்துக் கொண்டிருக்கும் தொண்டர்கள் இனி வரும் காலங்களில் இதற்கும் சமய சாயம் பூசினாலும் பூசுவார்கள்?? தமிழ்த்திரை நாயகர்கள் ஆளுக்கொரு அரசியல் கட்சி திறந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை...

11. அடுத்த ஓராண்டு தமிழில் சினிமா கிடையாது, மற்றும் சினிமா பற்றிய சமாச்சாரங்கள், செய்திகள் எதுவுமே பத்திரிகைகள், தொலைக்காட்சி, இணையம் உள்ளிட்ட ஊடகங்களில் கிடையாது என்று வைத்துக்கொள்வோம்? உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்? தமிழர்களுக்கு என்ன ஆகும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

எனக்குள் எந்த மாற்றமும் இருக்காது..... விடுப்பட்டுப்போன பழைய படங்களைத் தேடிப் பிடித்துப் பார்க்கலாம். இன்னும் இருக்கவே இருக்குது இந்தி, ஆங்கில, கொரிய, மலாய் மொழிப்படங்கள். சினிமாத்தான் உலகம் என்ற மாயை மாற இந்த ஒரு வருடம் போதாதே!!!

இந்த தொடர்விளையாட்டை தொடர விரும்பி நான் அழைப்பவர்கள் :
மனோகர் - சூர்ய பார்வை
புனித் - சொல்லத்தான் நினைத்தேன்

Monday, October 06, 2008

இதய வழி வாழ்த்துகிறேன்


பறக்க முடியா
பாட்டாம்பூச்சியாய் அலைமோதும்
நேசங்களைக் காற்றலையில்
உனக்காய்த் தூதனுப்பினேன்...

கவிதைச் சுமக்கும் மௌனங்கூட

மொழியில்லா சின்னச் சின்ன
மழைத்துளி அர்ச்சனைகள்தான்...

விடிகின்ற உன் எல்லாப்

பொழுதும் சுகங்களை
மட்டும் ஆசிவதிக்கட்டும்...

இன்று துடிகிற இதயமும் கூட

உன்னை மட்டுமே
வாழ்த்திப் பாடட்டும்...

காற்றின் இடைவெளியை

அதிகரித்து வான
எல்லையையும் தாண்டி
இதய வழி வாழ்த்துகிறேன்...

இனிய பிறந்த தின வாழ்த்துகள்!!!!

(இன்று பிறந்தநாள் கொண்டாடும் அம்மாவுக்கும் இராஜேஸ் அக்காவுக்கும் இந்தப் பதிவு சமர்ப்பணம்)

Tuesday, September 30, 2008

நீயே சொல்லும் வரைக்கும்....


இப்போதெல்லாம்
நான் அதீத அழகாய்
இருப்பதாய்ச் சொல்கிறார்களே
நீ என்னுள் வந்ததாலா?

காதலித்தால் கையெழுத்து
அழகாகுமாமே
கூப்பிடு அந்தக் கவிஞனை
இங்கு காதலியே
அழகாய்த் தெரிகிறாள்...

அழகு குறிப்புக் கேட்கும்
தோழிக்கு
எப்படிச் சொல்வேன்
என் அழகின் ரகசியம்

Sunday, September 28, 2008

எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே...

உனைக் காணும் ஆவலின் கைதியாய்
உன் நினைவுச் சிறையில் நான்...
எனை மீட்டுச் செல்வது எப்போது?
நாட்கள் கூடினாலும்,
என் சிறைவாசலின் கதவுகள்
ஏனோ திறக்க மறுக்கின்றன!
சாவியை உன்னிடத்தில்
தொலைத்து விட்டதனாலோ!
உன் நிழல் தீண்டி
நான் விடுதலைப் பெறுவேனோ?
இல்லை உன் நிஜம் சீண்டி
உயிர் விடுவேனோ!
என் முகவரியைத்
தொலைத்து விட்டனவோ
உன் கைகள்...
இல்லை என் முக வரியே
மறந்து விட்டனவோ
உன் நெஞ்சம்...
மறந்துப் போயிருந்தால்
ஒரு தரமேனும் சொல்லிவிடு...
என் முகவுரையை
உனக்காகக் காற்றில்
அஞ்சல் செய்கிறேன்!!!!

Friday, September 26, 2008

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் - சில அனுபவங்கள்



மாயக்கண்ணாடி...பிரிவோம் சந்திப்போம் தோல்விக்குப் பிறகு சேரன் நடிப்பில் அண்மையில் வெளியீடு கண்டிருக்கும் திரைப்படம் 'ராமன் தேடிய சீதை'.

மழை நின்ற பின்பும் விழும் தூறலாய் இப்படம் என்னில் விட்டுச் சென்ற சில தடயங்களைத் தேடி இங்கு வார்த்தைகளால் கோர்க்கிறேன். பல்வேறு செய்திகளைத் தன்னில் சுமந்துக் கொண்டிருப்பது இத்திரைப்படத்தின் நிறையா இல்லை குறையா என்றுத் தெரியவில்லை. இருந்தும் இதன் மெல்லிய சுவடுகளைத் தேடிப் பயணிக்கின்றன என் காலம்...

அரசு பொதுத் தேர்வுகள் மாணவர்களை தங்களின் இலக்குகளை நோக்கி பயணிக்க வைக்கிறதா இல்லை முடமாக்கி விடுகிறதா என்ற கேள்வி இங்கு எழத்தான் செய்கிறது? இதற்குக் காரணம் பெற்றோர்களா இல்லை மற்றவர்களா? இங்கும் ஒரு மாணவன் அரசு பொதுநிலைத் தேர்வில் மாநில அளவில் இரண்டாவதாக வருகின்றான். பாராட்டப்பட வேண்டிய அவன் தன் தாயின் பொறுப்பற்றப் போக்கினால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி மனநிலை மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்படுகிறான். மனநிலைத் தேறி மற்றவர்களை போல வாழ நினைக்கும் அவனைச் சமூகம் பைத்தியக்காரன் என்று முத்திரையிட்டுச் சிரிக்கிறது.... அதிலிருந்து மீண்டு வரும் அவன் சொந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வெற்றியும் காண்கிறான். ஆனால் சிறு வயதில் அவன் வாழ்வில் நடந்தச் சம்பவம் அவனுடைய மணவாழ்க்கைக்கு முட்டுக்கட்டையாகிவிடுகிறது. . . மகிழ்ச்சி நிறைந்த கல்வியை மாணவர்கள் மன உளைச்சலோடு மேற்கொள்வதுதான் நம் கல்வி கொள்கையின் வெற்றியா? மலேசியாவில் அரசு பொதுத்தேர்வு முடிவுகள் வெளிவரும் சமயங்களில் அங்குமிங்குமாய் தற்கொலை சம்பவங்களும் நிகழ்வது வழக்கமான ஒன்றாகிவிட்டது. 12 வயதில் ஒரு மாணவி தற்கொலையை நாடுகிறாள் என்றால் தேர்வு முடிவு அவள் மனதில் எவ்வளவு பெரிய காயத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும். எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பெண் கால்நடை மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றவர்.... ஆனால் அவருடன் படித்தவர்கள் அந்தப் பெண்ணை 'பைத்தியம்' என்று கேலி செய்வதுண்டு. இதுப்பற்றி மற்றவர்களை கேட்டப் பொழுது எப்பொழுதும் படிப்பு படிப்பு என்று இருந்ததால் வந்த மன உளைச்சல் என்று கூறினார்கள். நான் கூட அந்தப் பெண்ணிடம் சில சமயங்களில் பேசியிருக்கிறேன்.... அதன் பிறகு அவரைச் சந்திப்பதைப் பல முறை தவிர்த்திருக்கிறேன்.... காரணம் அவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் என்பதால் அல்ல... அவருடையக் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை என்பதால்...

இத்திரைப்படத்தில் என்னைக் கவர்ந்த ஒரே கதாபாத்திரம் பார்வையற்ற வானொலி அறிவிப்பாளராக வரும் பசுபதியை காதலிக்கும் பெண்ணாக வரும் கஜாலா. ஊனம் என்பது உடலுக்கேத் தவிர உணர்வுக்கு அல்ல என்ற நேர்மறை எண்ணங்களை பசுபதியின் கதாபாத்திரத்தின் வழி புகுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் பார்வையற்றவராக வரும் பசுபதியின் சண்டைக் காட்சிகளை தவிர்த்து இருக்கலாம். 'ராஜபார்வை' கமலை காப்பியடித்ததுப் போல் உள்ள பசுபதியின் நடிப்புக் கவரவில்லை.

பொதுவாகவே எனக்கு இந்த வானொலி அறிவிப்பாளர்கள் மீது ஓர் ஈர்ப்பு உண்டு. பின்னிரவு நேரங்களில் நமது தனிமையை போக்கும் உற்ற தோழியாய்....தோழனாய் வலம் வரும் இவர்களின் சேவை பாராட்டுதலுக்குரியது. 2002 மலேசிய வானொலியான வானொலி ஆறில் (தற்பொழுது மின்னல்FM) பல புதிய இளம் அறிவிப்பாளர்கள் அறிமுகமான காலக்கட்டம். தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் நான் கல்வியை மேற்கொண்டிருந்தச் சமயத்தில் பின்னிரவில் வெகுநேரம் கண்விழித்துப் படிக்க வேண்டியச் சூழல். அச்சமயத்தில்தான் அறிமுகமானவர் இராஜேஸ்வரி இராஜமாணிக்கம். கலைத்துறை பட்டதாரியான இவருடைய அறிவிப்பில் எப்பொழுதுமே ஓர் உயிர்ப்பு இருந்துக் கொண்டேயிருக்கும். ஆங்கிலம் கலவாத அழகியத் தமிழில் அற்புதமான அறிவிப்பு.... வணக்கம் மலேசியா... இசைத்தோரணம்...இளமையில் இனிமை...இரவின் மடியில் என்று அவருடைய அறிவிப்பில் வெளிவந்த நிகழ்ச்சிகள் பல... ஆரம்பக் காலக்கட்டங்களில் சாதாரணமாய் கேட்டுக் கொண்டிருந்த நான் பின்னாளில் அதீதமாய் ஈர்க்கப்பட்டு வானொலி என் வாழ்வில் ஒன்றென கலந்து விட்டது. எங்கள் இருவருக்கிடையிலும் மெல்லிய நட்புணர்வு மலர்ந்திருந்தாலும் கிட்டதட்ட 1 வருடத்திற்கும் மேலாகப் பார்க்காமலே தொடர்ந்து வந்த நட்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முயற்சியாய் 01.02.2004 முதன் முதலாக கிள்ளானில் சந்தித்துக் கொண்டோம். அந்த முதன் சந்திப்பில் அவர் தந்த இனிப்பும் பூங்கொத்தும் இன்னமும் நினைவில் இனிக்கிறது. 2006 இல் அவர் மின்னலில் இருந்து தமிழ்ச் செய்திப் பிரிவுக்கு செய்தித் தொகுப்பாளாராக சென்றதில் இருந்து வானொலி கேட்பதையும் விட்டு விட்டேன். தற்சமயம் எப்பொழுதாவது மட்டுமே செய்தி வாசிப்பதால் முன்பு போல் அவர் குரல் கேட்பது அரிதாகிவிட்டது. இன்றைக்கு அவர்தான் காலை செய்தித்தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றினார். பள்ளிக்காலங்களில் தமிழின் மீது எனக்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் இருந்ததில்லை... நாவல்கள் படிப்பதோடு சரி... அவருடைய நிகழ்ச்சிகளின் வழி தமிழின் மேல் தனியாத தாகம் ஏற்பட்டுவிட்டது. தகவல் தொழில்நுட்பக் கல்வியை பாதியிலேயே விட்டு விட்டுத் தகவல் ஊடகத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்து தற்சமயம் கல்வியமைச்சில் நான் பணியாற்றிக் கொண்டிருப்பதற்கு அவரும் முக்கிய காரணம் என்பது அவர் இன்று வரையிலும் அறியாத உண்மை.

அடுத்து இந்தத் திரையில் வரும் கதாபாத்திரம் விமலா ராமன். தனியார் மருத்துவமனையில் பணியாற்றி வரும் இவரைத்தான் முதன் முதலாக சேரன் பெண் பார்க்கச் செல்கிறார். சேரனின் இள வயதில் ஏற்பட்ட சம்பவத்தைக் கேட்டப் பிறகு அவரை வேண்டாமென்று நிராகரித்து விடுகிறார். வேறு ஒரு பெண்ணை மறுபடியும் பெண் பார்க்கச் செல்லும் சேரன் அந்தப் பெண் வேறு ஒருவரை விரும்புவதை தெரிந்துக் கொண்டு விலகிக் கொள்கிறார். அப்பொழுது அதே ஊரில் இதற்கு முன்பு திருமணம் தனக்கு நிச்சயம் செய்து திருமண நாளான்று காதலனோடு ஓடிவிடும் பெண்ணை மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் சேரன் சந்திக்கிறார். கணவன் சிறைக்குச் சென்றுவிட்ட நிலையில் அவள் தனிமையில் போராடுவதைக் கண்டு அவளுக்கு உதவி செய்ய முனைகிறார். தன் மகளின் தவறுக்குப் பிராய்சித்தம் தேட முற்படும் அந்தப் பெண்ணின் தந்தையை மகளோடு இணைக்கும் சேரன் அதே ஊரில் மறுபடியும் விமலா ராமனை சந்திக்கிறார். அவர்களுடைய சந்திப்பு நல்ல நட்பாக மலர்கிறது. முன்பு சேரனை வேண்டாமென்று நிராகரித்தவர் இப்பொழுது அவரை நேசிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார். "இதே இடத்துல வச்சுதான் அவர் முகத்தை பார்த்து பிடிக்கலைன்னு சொன்னேன் இப்போ போய் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றதுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு" என்று அவர் தன் தாயிடம் தவிப்புடன் கூறுவது இரசிக்க வைக்கிறது. அதைவிட நெஞ்சில் காதலை சுமந்துக் கொண்டு சேரனுக்காக வேறொரு பெண்ணைப் பார்க்கச் செல்வது... வேண்டாமென்று நிராகரித்த ஒருவரை மீண்டும் நேசிப்பது சாத்தியமா என்ற கேள்வி இங்கு எழலாம்... நல்ல புரிந்துணர்வு இருந்தால் நிச்சயமாக மறுபடியும் நேசிக்க முடியும். நம்மில் நூறில் ஒருவருக்காவது இந்த அனுபவம் நிச்சயம் இருக்கும். ஆனால் நம்மால் நிராகரிக்கப்பட்டவர் அதை ஏற்றுக் கொள்வாரா என்பது?

வழக்கமான அன்றாட நிகழ்வுகளைப் படம் பிடிக்கும் இத்திரைப்படம் வெற்றிப் பெறுமா என்ற கேள்வியை விடுத்து பார்த்தும் வைக்கலாம். ஒரு சில சினிமாத்தனங்களை இந்தப் படத்தில் தவிர்த்திருக்கலாமோ? சேரனை சுற்றியேச் சுழலும் இக்கதையில் சேரன்தான் நடித்திருக்க வேண்டும் என்றில்லாமல் யார் வேண்டுமானாலும் நடித்திருக்கலாம்...ஆனால் அவர் நடித்திருப்பதால் எதிர்ப்பார்ப்பு அதிகம் கூடியிருப்பது மறுக்க முடியாத உண்மை...

Thursday, September 25, 2008

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்


மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா?

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்

நீர்த்துளிகள் நிலம் விழுந்தால் பூக்கள் மெல்ல தலையசைக்கும்
என் மனதில் நீ நுழைந்தால் மௌனம் கூட இசையமைக்கும்
பூங்குயில்கள் மறைந்திருந்தால் கூவும் ஓசை மறைவதில்லை
தாமரையாய் நான் இருந்தும் தாகம் இன்னும் அடங்கவில்லை
பாதம் நிறைந்து நடக்கும் இந்த பயணத்தில் ஏன் இந்த நடுக்கம்?
வானம் திறக்கும் வரைக்கும் இந்த வானவில் உன்னுடன் இருக்கும்
மழைத்துளி பனித்துளி கலந்த பின்னே அது மறுபடி இரண்டென பிரிந்திடுமா?

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்

கண்ணிமைகள் கைத்தட்டியே உன்னை மெல்ல அழைக்கிறதே
உன் செவியில் விழவில்லையா உள்ளம் கொஞ்சம் வலிக்கிறதே
உன்னொருத்தி நானிருந்தும் உண்மை சொல்ல துணிவு இல்லை
கைகளிலே விரல் இருந்தும் கைகள் கோர்க்க முடிவதில்லை
உன்னை எனக்குப் பிடிக்கும் அதை சொல்வதில்தானே தயக்கம்
நீயே சொல்லும் வரைக்கும் என் காதலும் காத்துக் கிடக்கும்
தினம் தினம் கனவினில் வந்துவிடு நம் திருமண அழைப்பிதழ் தந்துவிடு

மழை நின்ற பின்பும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்
அலை கடந்த பின்பும் ஈரம் போல உனை பிரிந்த பின்பும் காதல்
எனக்கும் காதல் பிறந்திருக்கே அதற்கும் பேர் வைக்கட்டுமா
எனக்குள் இதயம் தனித்திருக்கே அதை உன்னுடன் சேர்க்கட்டுமா
Listen to Raman Thediya Seethai Audio Songs at MusicMazaa.com

(சில வரிகள் நம்மையறியாமலேயே நம் மனதில் பல மின்னல்களாய் தீண்டிச் செல்வதுண்டு...சில வரிகள் தென்றலாய் தழுவிச் செல்வதும் உண்டு... இன்னும் சில வரிகள் நம் வாழ்வின் பிம்பங்களாய் பிரதிபலிப்பதும் உண்டு... இங்கே இந்த பாடல் மின்னலா? மயிலிறகா? இல்லை தென்றலா? கபிலனின் வரிகளும் கல்யாணியின் குரலும் மனதிற்கு ஒத்தடமாய் அமைவது இப்பாடலின் மிகப் பெரிய சிறப்பு. கல்யாணி இராகத்தில் வயலினும் புல்லாங்குழலும் போட்டி போடுவது இந்த பாடலின் உயிர்ப்பு....)

Tuesday, September 23, 2008

இது சமாதியல்ல சன்னதி...

இந்த மாதம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து எனக்கு வேலையே ஓட மாட்டேங்குது! என்ன காரணம் என்று ஆய்வு செய்து நேரத்தை வீணடிக்காமல்... கொஞ்சமாய் கனவு காண்கிறேன்... பழைய பாடல்களில் குறிப்பாக கண்ணதாசனின் வரிகளில் எப்போதுமே ஒரு லயிப்பு உண்டு என்றாலும் இந்த படம் அதிகம் என்னை கவர்ந்துவிட்டது என்று சொல்லலாம். ம்ம்ம் முக்கியமாக வாணிஸ்ரீக்காகவே இந்தப் படத்தை பல முறை பார்த்திருக்கிறேன். ரொம்பவும் அழகா இருப்பாங்க.. :-) நான் இரசித்த இப்பாடலை.... காதல் வசனத்தோடு கேட்டு மகிழுங்கள் :-)) நான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இந்த ப்ளாக் உலகம்!


மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணேமயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன, அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே


கற்பனையில் வரும் கதைகளிலே நான் கேட்டதுண்டு கண்ணா

என் காதலுக்கே வரும் காணிக்கை என்றே, நினைத்ததில்லை கண்ணா

தேர் போலே ஒரு பொன்னூஞ்சல் - அதில் தேவதை போலே நீயாட

பூவாடை வரும் மேனியிலே உன் புன்னகை இதழ்கள் விளையாட

கார்காலம் என விரிந்த கூந்தல் கன்னத்தின் மீதே கோலமிட

கைவளையும் மைவிழியும் கட்டியணைத்துக் கவி பாட

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே

ஆடி வரும் வண்ண நீரோடை உன்னை பாத பூஜை செய்து வர

ஓடி வரும் வண்ண ஓடையிலே உன் உள்ளமும் சேர்ந்து மிதந்து வர

மல்லிகைக் காற்று மெல்லிடை மீது மந்திரம் போட்டு தாலாட்ட

வள்ளி மலைத் தேன் அள்ளி எழுந்த வண்ண இதழ் உன்னை நீராட்ட

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே

அன்னத்தைத் தொட்ட கைகளினால் மது கிண்ணத்தை இனி நான் தொட மாட்டேன்

கன்னத்தில் இருக்கும் கிண்ணத்தை எடுத்து மது அருந்தாமல் விட மாட்டேன்

உன்னையல்லால் ஒரு பெண்ணை இனி நான் உள்ளத்தினாலும் தொடமாட்டேன்

உன் உள்ளமும் இருப்பது என்னிடமே அதை உயிர் போனாலும் தரமாட்டேன்

மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே மயக்கமென்ன இந்த மௌனமென்ன மணி மாளிகைதான் கண்ணே தயக்கமென்ன இந்த சலனமென்ன.... அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே அன்பு காணிக்கைதான் கண்ணே

Monday, September 22, 2008

நான் இங்கு காத்திருக்கிறேன்

விரதமென்று அழிச்சாட்டியம்
செய்யும் என்னை உன்
விழியாலேயேத் தின்னும்
மாயம் என்னவோ?

**********************

உன் விழியில் விழ
அஞ்சி அண்ணனின்
பின் ஒளிந்ததைக்
கண்டுப்பிடித்து
என் எதிர் அமர்ந்தாயே
எவ்வளவு தைரியமடா உனக்கு?

***********************

தன்னந்தனியாய் உன்னிடம்
மாட்டிக் கொள்ளும்
அவஸ்தைகள்
மீண்டும் வாய்க்குமா?

***********************

கைப்பேசி எண்களின்
பறிமாறலில்
நம் இதயமும்
தடமாறியதை அறிவாயோ?

***********************

அதிகமாய்ப் பேசுவதில்லை
அதீதமாய் நான்
சொன்னப் பொய் இது
மட்டும்தான்டா!

***********************
இதழ்கள் மறுத்தாலும்
இதயம் கட்டிக் கொள்ள
துடிக்கும் அவஸ்தைகள்
போதுமடா!

Sunday, September 21, 2008

துடிக்கின்ற இதயத்தின் ஓசைகள் நீயே!

இந்த துக்கம் எனக்குப் பிடித்தது
காரணம் இது நீ தந்தது!!!

காதல் .... இந்த மூன்றெழுத்தின் மாயம்தான் என்ன? எந்த மொழியானாலும், இனமானாலும் காதல் என்றும் இனிமைதான், அழகானதுதான். காதல் கவிதை போன்றது. எங்கு எப்படி உருவானது என்று தெரியாமலேயே வெளிப்படும் தன்மை இந்த காதலுக்கு மட்டும்தான் உண்டு என்று சொன்னால் மிகையாகாது. மிகவும் இயல்பாக யாருக்கும் தெரியாமல் மலரும் இந்த காதல் கட்டாயத்தால் மலர்வதில்லை. காதலர்கள் மறைந்தாலும் காதல்கள் மரிப்பதில்லை. நூற்றாண்டுகள் தாண்டி வாழும் இந்த காதல் எல்லோருக்கும் வருவதுண்டு. ஆனால் எப்பொழுது யார் மீது காதல் வரும் என்பது மட்டும் சொல்லிவிட முடியவில்லை.

காதல் இதய சத்திரத்தில்
தங்கும் வழிப்போக்கன்

என்று ஒரு கவிஞர் காதலின் சுயரூபத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார். காதலை அழகின் தாகம் என்று கூறும் கவிஞர்கள்தான் இங்கு அதிகம். அண்மையில் காதலை பற்றிய அழகிய காதல் கவிதையை படிக்க நேர்ந்தது.

"நானோ அவளுக்கு தினந்தோறும் கடிதம் எழுதுகிறேன்" என்று சாதாரணமாகத்தான் கவிஞர் தொடங்குகிறார். அட இதில் அப்படி என்ன அதிசயமிருக்கப் போகிறது என்று முதலில் நினைக்க தோன்றியது. பூமிக்கு வியர்க்கும் போதெல்லாம் காதல் கடிதங்கள்தான் விசிறிகளாகின்றன... பழனிபாரதி சொன்னது நினைவுக்கு வர அக்கவிதையை மேலே வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.

"பேனா இல்லை
காகிதம் இல்லை
மை இல்லை "

இப்படியும் கவிதையெழுத முடியுமா? என்ற ஆராய்ச்சியை என்னுள் ஒளித்துக் கொண்டு மீண்டும் தொடர்ந்தேன்.

"உன் கண்கள் என் கண்கள் இல்லையா?
உன் கண்ணால் கொஞ்சம் தூங்கிக் கொள்கிறேன்."

அட எவ்வளவு அழகாக கவிஞர் கேட்கிறார்.

"கனவுகள் உறங்கும் பூக்கள்" என்று காதலை ஆராதிக்கும் மற்றுமொரு கவிதை

"இரவு அழகானது
நிலவு அழகானது
எல்லாவற்றையும் விட
நீ அழகானவள்
ஆனால் உன்னை விடவும்
அழகானது உன் காதல்"

காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தேவதையாகிறாள் என்பது கவிஞர்களின் வாதம்.

வானத்திலிருந்துதான் தேவதைகள் வருமாமே...
நீ மட்டும் எப்படி
எதிர்வீட்டிலிருந்து வருகிறாய்...

என்று கேட்கும் தபு சங்கர், மேலும்

தேவதைகளுக்கு சிறகுகள்
இருக்கும் என்று எங்கோ படித்திருக்கிறேன்...
பொய் சொல்வோர் நிறைய இருந்திருக்கிறார்கள் போலும்
நீ இங்கே சிறகில்லாமல் இருப்பதை
யாரும் பார்க்கவில்லையோ என்று காதல் ஆய்வில் இறங்கி விட்டார். கவிஞர்கள் காதல், கண்களை உதடுகளாக்கி பேசும் இதயத்தின் மொழி என்று கூறுகின்றனர்.

ஆனால் வேறொரு கவிஞர் காதலை இப்படி வர்ணிக்கிறார்? இல்லை போர் செய்கிறார்.

நான் தான் ஹிரோஷிமா
அவள்தான் நாகாசாகி
முதல் துளி முத்தத்துளி
மறுதுளி இரத்தத்துளியாக
மூன்றாம் உலகப் போரின்
முதல் பலியாவோம்

சங்க இலக்கியத்தில் காதலும் வீரமும் தமிழர்தம் வாழ்வின் இரு கண்கள் எனக் கருதப்பட்டன. திருக்குறளில் ஒரு காட்சி

கண்ணோடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின்
வாய்ச் சொற்கள் என்ன பயனும் இல



என்று காதலர்களின் சங்கமத்தை விளக்குவார் வள்ளுவர். கண்கள் சந்தித்து சம்மதம் தெரிவித்து சங்கமமாகிவிட்டப்பின் இனி பேச்சு எதற்கு... கண்களின் வார்த்தைகள் காதல் தேசத்தின் மொழி. கண்கள் தன் இதயத்தின் அந்தரங்கத்தை இரகசியமாய் உணர்த்தக் கூடியது. கண்ணுக்கு மை தீட்டாமல் அமர்ந்திருக்கிறாள் தலைவி, காரணம் கேட்கும் தோழியிடம் மையெழுதும்போது இமைகள் மூடி மைத்தீட்ட வேண்டும், அப்போது அவர் மறைந்து போவாரே... அதை என்னால் தாங்க முடியாது என்று மருகுகிறாள் தலைவி. ஆகவே தலைவனைத் தன் உள்ளத்தில் வைத்து மைத் தீட்டாமல் கண்ணுக்குள்ளேயே போற்றுகிறாள்.
இந்த அழகிய நிகழ்வினை கு.மா பாலசுப்ரமணியம் இப்படி கேட்கிறார்,

கண்களின் வார்த்தைகள் புரியாதோ?
காத்திருப்பேன் என்று தெரியாதோ?
ஒரு நாளில் ஆசை எண்ணமே மாறுமோ

காத்திருப்பு காதல் நியமனங்களின் முதன்மையானது. இதயம் பேச மறுக்கும் தருணங்களில் கண்கள் பேசிவிடுகின்றன. சொல்லித் தெரிவதுதான் காதலா? சொல்லாமலே காதல் சொல்வதுதான் காதலின் உன்னதம். தபு சங்கரும் இதைதான் இப்படி பகர்கின்றார்...

நீ இல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...
இதழ் சொல்லாமலே நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்...

காதல் பற்றி பாடுவதில் கவியரசு கண்ணதாசனுக்கு நிகர் அவரேயன்றி வேறொருவரையும் அறிகிலேன் நான். காதலின் எல்லா பரிமாணங்களையும் சொல்லிவிட்டவர் அவர். உலகின் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இந்த நிமிடம் வரை அவருடைய காதல் பாடல்கள் ஒலித்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றது.

ஓராயிரம் பார்வையிலே
உன் பார்வையை நான் அறிவேன்
உன் காலடி ஓசையிலே
உன் காதலை நான் அறிவேன்

காதலைப் பற்றி எழுத தோன்றியதும், அறிவுமதியின் இந்த கவிதை என் நினைவில் வட்டமடித்து சிரிக்கிறது.

உன்னுடன் சேர்ந்து
நடக்க ஆரம்பித்தப் பிறகுதான்
சாலை ஓர மரங்களிலிருந்து
உதிரும் பூக்களின் மௌனத்திலும்
இசை கேட்க ஆரம்பித்தேன் நான்....

காமச் சிறகுகள் முளைத்த காதலை காட்டிலும் இதயகுழி வரைச் சென்று மனுஷ வாசனை பூசி மகிழும் நட்பு மேலானவை என்று அறிவுமதியின் 'நட்புக்காலம்' குட்டு வைத்துச் செல்வதை இந்நேரத்தில் தவிர்க்க இயலவில்லை.

காதல்.... தோல்வி... துயரம்...பிரிவு... துரோகம்...வலி... என்று எத்தனை பரிமாணங்கள் எடுத்தால் என்ன... வாழும் காலமுள்ளவரை இந்த காதலும் வாழும்.!!!

பி.கு: இது ஒரு மீள் பதிவு

Friday, September 19, 2008

இனி நானும் நானில்லை


அதிகாலை உறக்கம்
கலைக்கிறாயே பாவி...
இனிய முத்தத்தில்!
இன்னும் கொஞ்சமாய்
தூங்கி கொள்கிறேனடா!

நீ சண்டையிடுவதை
இரசிக்கவே
என் கைப்பேசி
அடிக்கடி தொலைந்து
போகிறதே!
இது தெரியாது
திட்டித் தீர்க்கிறாயே
செல்லம்?

தூரங்கள் நம்மை
பிரித்தால் என்ன?
மூன்றாம் கையாய்
இந்த கைப்பேசி
ஆறாம் விரலாய்
உன் குறுஞ்செய்தி!

எத்தனை தடவையடா
உன்னிடம் கெஞ்சுவது
அம்மா பக்கத்தில்
இருக்கும்போது
முத்தம் கேட்காதே என்று
உன் மரமண்டைக்கு எப்போதுதான்
உறைக்குமோ?

கைவிரல் ரேகை
தேய்ந்துவிடப் போகிறது
என்று கேலி செய்யும்
தோழிக்கு எங்கே தெரியப் போகிறது
நம் நேசம்?

என் கைப்பேசியும்
வெட்கிக் கொள்கிறதே
நீ முத்தம் கேட்கும்
தருணங்களில்...

கோபமென்றால் திட்டிவிடுடி
குறுஞ்செய்தி அனுப்பாமல்
இருக்காதே என்று
ஓயாமல் செல்லம் கொஞ்சும்
உன்னை என்னடா செய்வது?

Wednesday, September 17, 2008

தோற்றுக் கொண்டே....


அசாத்தியங்களைக் கொன்ற
கொடிய மனம் இது
காதல் விதைக்கிறாயே...
முற்றுப்பெற்ற மௌனங்களில்
கட்டுடைந்து வாழும்
கல்லறை பூ இவள்
பட்டாம்பூச்சியாய்
இறகு விறிக்கிறாயே...
வாசல் இல்லா இதயம் இது
வாழ கேட்கிறாயே?

Tuesday, September 16, 2008

தோற்றுப் போகிறேன்....


கல்லாய்தான் இருந்தேன்
உளியாய் வந்து
என் உயிர் செதுக்கி வலி செய்தாய்!
-0-
மழையாய்தான் விழுந்தேன்
காற்றாய் வந்து
முகில் கலைத்து வெயில் தந்தாய்!
-0-
ஒளியாய் ஒளிர்ந்தேன்
இரவாய் வந்து
உறக்கம் கிழித்து
உயிர் கொய்தாய்..!

Monday, September 15, 2008

உடைபடும் கண்ணீர்...


சிறையெடுப்பாய் என்று
இதயம் சேகரித்தேன்
சிறகுகள் முறித்து
விடைபெற்றாய்
கண்ணீர் கோடுகளாய்...!

Wednesday, September 10, 2008

காதல் கேட்கிறேன்...


நீ வீசும் புன்னகையில்
வீழ்ந்தவள் இன்று
கண்ணீரில் கரைகிறாள்
நாணத்தைத் தூதுவிட்டவள்
இதயத்தையும் தொலைத்ததேன்
உன் நினைவில் உருகிய
விடியாத இரவுகள்
விரக்தியின் இலக்கானதேனோ
உன் மௌனங்களே
என் விரத சாபமாய்
உன் பேச்சுக்களே
என் மௌன தாபமாய்
நீ என்பது நீயில்லாமல்
நான் ஆகும் நாளைத்
தேடி கவிதையில்
தடம் பதிக்கிறேன்
தடயங்கள் காயும் முன்னே
உன் மூச்சுக்காற்றால் என் நுரையீரல்
தீண்டிச் செல்.... :-(

Tuesday, September 02, 2008

ஐயோ...ஐயோ...ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு!


படம் : பொய் சொல்லப் போறோம்
பிண்ணனி குரல் : ஷ்ரேயா கோஷல்
Listen to Poi Solla Porom - tamil Audio Songs at MusicMazaa.com

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

புயல் காற்று வீசாமல்
பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா

நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ எந்தன் இரவே நீயும் அவனிடம் சென்று
தூக்கம் இல்லை நெடுநாள் என்று சொல்வாயோ
இமைகள் ரெண்டும் மூடும்போதும் உன்னை யோசிக்க
என் இதயம் இன்னும் புத்தகம் நடுவே நாளா வாசிக்க

சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

போ போ போ எந்தன் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
போ போ போ என் பகலே நீயும் அவனிடம் சென்று
வெளிச்சம் இல்லை வெகுநாள் என்று சொல்வாயோ
காற்றைக் கேட்டு பூக்கள் எல்லாம் வாசம் தருகிறதா
கடிதம் போட்டு கடலைத் தீண்டி நதிகள் வருகிறதா
சொல்லாமல் போனாலும் என் காதல் தெரியாதா
கண்கள் பேசும் பாஷைகள் உனக்கு கண்ணா புரியாதா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

புயல் காற்று வீசாமல் பூகம்பம் இல்லாமல்
என் நெஞ்சம் உன்னிடம் சாயுதடா

நான் நில் நில் நில் என்றாலும் என் மனம் கேட்கவில்லை
தினம் சொல் சொல் சொல் என்றாலும் என் உதடுகள் பேசவில்லை
ஆனால்கூட ஐயோ இந்த அவஸ்தைகள் பிடிக்குதடா

ஐயோ ஐயோ ஐயோ எனக்கு காதல் வந்திருச்சு
பையா பையா பையா எனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருச்சு

ஒரு வார்த்தைப் பேசாமல்
ஒரு பார்வை பார்க்காமல்
உன் மௌனம் ஏதோ செய்யுதடா

நீ சூடித் தந்தால்


மல்லிகையின் வாசம்
வெறுத்திறுந்தேன்...
நீ சூடிவிடும் வரை...
அட நான் சூடும் பூவெல்லாம்...
இன்று மல்லிகையின் வாசம்...
மல்லிகையில் மட்டும்
ஏனடா உன் வாசனை...?

Friday, August 29, 2008

என்னைச் சமைத்தாய்


சமைக்கத் தெரியுமா?
ஆவலாய் நீ கேட்டாய்...
தெரியுமே!
பொய்யாய் நானும் சொல்லி வைத்தேன்....
பசியென்று முதன் முதலாய்
சமையலறை நுழைந்தாய்...
நானும் சமைப்பதாய்
கையைச் சுட்டுக் கொண்டே
விழிப் பிதுங்க...
'அடிப்பாவி நிஜமாகவே உனக்குச் சமைக்கத் தெரியாதா?
நீ முறைத்தாய்...
விழி நீரால் தெரியாதென்று நானும் இதழ் பிரிக்க
எனக்குத் தெரியுமே என்று
என் இதழ் சமைத்தாய் பாவி...!

Tuesday, August 26, 2008

தோளில் சாயவா!


கண்ணீர்
துடைக்கும் கைகளாய்
துயரங்கள்
தாங்கும் நெஞ்சமாய்
வலிகள்
சுமக்கும் தோள்களாய்
பிரிவை
ஏற்கும் இதயமாய்
மாறிடவா!
புன்னகை மட்டும்
அர்ச்சனையாய்
இன்பங்கள் மட்டும்
வரங்களாய்
அன்பு மட்டும்
பூங்கொத்துகளாய்
யாசிக்கவா!

Thursday, August 21, 2008

சுதந்திர பூமிபுத்திரர்கள்


சுவாசிக்கும்
காற்றுக்குக்கூட
சுதந்திரம்
கேட்கும்
அகதிகள் இவர்கள்...!

உதிரத்தைப் பரிசளித்த
ஆலத்தின் விழுதுகள்
இன்று (சு)தந்திர
பூமியின்
கோரப்பிடியில்...!

சஞ்சிக் கூலிகள்
வளர்த்த நாட்டில்
கஞ்சிக்கும்
கையேந்தும் அவலம்
ஏனோ?

இவர்கள் வானத்தின்
எல்லைக் கோடுகள்
இன்று இசா என்ற
அரக்கத் தீயில்...!

வெந்துத் தணிந்த
சுதந்திரத் தாகம்...
மழைக்கு ஏங்கும்
கரிசல் காடாய்...!

இவர்களும் இந்த
சுதந்திர பூமியின்
புத்திரர்கள்தான் என்று
பிரகடனமாகும்
ஆகஸ்டு 31இல்
பறக்க விடுவோம்
இத்தேசக் கொடியை...!

பி.கு: நேற்றைய தமிழ்ச்செய்தியின் எதிரொலி இது.... :-(

Sunday, August 10, 2008

விழித்திருத்தல்...


துடிக்க மறுக்கும்
இருதயம் கூட
நட்பு என்றவுடன்
விழித்துக் கொள்கிறதே?

நட்புக்கு பொருள்
தேடி நீயென்று
கண்டுக் கொண்டேன்

உன்னைக் காணும்
போது நாய்க்குட்டியாய்
துள்ளும் இந்த
மனது உன்னைப்
பிரிகையில்
தற்கொலைச் செய்துக்
கொள்ளுதடி

உன்னுடைய தவிர்ப்பில்
தொடங்கியது
என் முதல்
தவிப்பு!

என் நுரையீரல்
தீண்டும்
காற்றுக்குக் கூட
தெரியாது
என் இருதயம்
துலங்குவதே
உனக்காக என்று

மௌனத்திற்கும்
அழகுண்டு! உன்னைப்
பார்த்தப் பின்பு
புரிந்துக் கொண்டேன்

புரிதலில் தொடங்கிய
உறவு இன்று
பிரிதலில்
நிறைவுக் கொண்டது!

உன் வீட்டுக்
கண்ணாடியை உடைத்திட
ஏனோ கைகள்
பரபரக்கின்றன!
எனக்கு மட்டும்
சொந்தமான அழகை
அது திருடிக் கொள்கிறதே!